Iklan! Iklan! Sila Click!

31 August 2010

Layan Perasaan

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Entry saya sebelum ini [Tajuk : Saya Takder Idea] yang berunsurkan tentang patriotik adalah entry untuk mengambil hati sahaja. Manakan tidak, pada hari kemerdekaan Malaysia ini, jika saya tidak mengulas sesuatu, nanti orang akan kata saya tidak sensitif atau tidak bersifat cintakan negara.[Chiss.... Berlakon je rupa-rupanya.]

Saya berfikir. Tentang berbagai-bagai perkara. Tentang masa depan saya. Tentang jodoh. Tentang masa silam saya. Dan tentang semua. Orang kata, saya ini, suka betul memandang ke belakang. Mengimbas kenangan yang dikesali. Walaupun kata mereka, semua perkara itu tidak seharusnya diingat. Tetapi bagi saya, saya mengenang segala kisah lampau, untuk mengenali diri saya juga.

Saya tahu, tidak elok menyesali sesuatu perkara. Bagaimanapun, tetap ada perkara yang saya kesalkan dalam hidup ini. Iaitu zaman persekolahan yang tidak digunakan sebaik mungkin untuk mempersiapkan diri untuk kehidupan sekarang, di zaman yang mencabar ini. Kenapa? Ermm... Saya sebenarnya sangat sukakan senibina bangunan. Struktur bangunan. Dan semuanya tentang bangunan. Selalunya saya akan memerhatikan sesuatu bangunan itu, dgn lama. Saya suka melihat material yang digunakan utk membina bangunan tersebut. Saya suka menilai rekaan bangunan, bentuknya dan senibinanya. Sehinggakan, semasa pembinaan jambatan[fly-over] di hadapan pejabat saya dulu, setiap hari saya akan meneliti dari jauh, bagaimana jambatan itu dinaikkan. Bagaimana jambatan itu dicantum, disokong, dan akhirnya dikemaskan. Waktu itu, mula la... Rasa kagum. Padahal jika ingin dibandingkan, jambatan itu dengan KLCC, apa la sangat. Kan?

Sehingga sekarang, saya rasa.... Saya tersilap memilih bidang. Huuuu...huuu... Sebab Teknologi Maklumat bukanlah bidang yang saya seronok melakukannya. Tapi jika menangis airmata Ribena pun, masa lampau tidak dapat diubah. Saya hanya mampu menyalahkan diri sendiri. Kerana tidak mendapatkan keputusan yang baik di dalam matapelajaran yang berkaitan dengan senibina atau kejuruteraan atau hiasan dalaman. Hikmahnya? Hanya Allah sahaja la yang tahu.

Haihh... Mengeluh lagi. Yang penting..... walaupun saya tidak dapat mencapai cita-cita saya.... asalkan kehidupan saya sekarang ini dalam keadaan baik, cukuplah kan? Bersyukur kepada Yang Maha Memiliki. :)

Saya Takder Idea


Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini... [Ada ke org baca? Huhu..Perasan]

Memang.... Rupa-rupanya bukan mudah untuk jadi seorang penulis yang berkaliber ni. Idea bukan selalu ada. Saya mmg suka menulis/mengarang. Sebab dlm kepala otak saya mmg terlampau banyak unsur-unsur 'kerepek' yang jika tidak dikeluarkan, akan memudaratkan kesihatan saya. [Drama queen la katakan.]. Tapi kadang-kadang, unsur-unsur merepek itu tidak muncul pula dalam pemikiran saya. Maka, tinggallah blog ini tanpa entry baru. Haiihh... Sadis. Kesimpulannya, saya tidak ada idea untuk bercerita tentang apa-apapun pada waktu ini. Sudah 5 hari agaknya. [Woi... ko reti mengira ke tak reti ni???!! hahaha... Saiko betul, marah diri sendiri].

Nasib baik saya tidak jadikan bidang penulisan ini sebagai profesyen sepenuh masa saya. Kalau tidak, sudah tentu saya selalu kena bagi 'show cause letter', sbb idea selalu tak datang dan tugasan selalu tidak dapat disempurnakan. Buat masa sekarang ini, azam kemerdekaan saya bagi tahun ke 53 ini.... ialah ingin menulis blog ini menggunakan Bahasa Melayu yang betul, tanpa mengurangkan unsur-unsur merepek. Sebab, bagi saya.... Kalau bukan saya yang menggunakan Bahasa Melayu dengan betul, maka... siapa lagi? Adakah Wai Foong? Atau Ramona? Atau Encik Karunakaran? Sudah tentu tidak kan? Kerana mereka juga ada bahasa ibunda mereka sendiri. Jadi, sudah tentulah saya yang patut menggunakan bahasa Melayu betul tak? Sebab saya orang Melayu.

Bukankah kita sudah merdeka selama 53 tahun? Tetapi bahasa yang kita gunakan? Masih lagi bahasa 'mat rempit' kan? Masih juga bahasa 'geliw-geliw' yg 'aku rasew mcm nak lempank jewww bilew dngar'. Kan? Euwww... Sungguh loya lagi meloyakan.

Tapi, tak tau la berjaya atau tidak. Hihi... Bukan senang nak elakkan diri daripada menggunakan bahasa pasar yang sudah sebati di dalam jiwa raga, kan? Selamat Menyambut Hari Kemerdekaan Malaysia yang ke-53. Menunjukkan semangat kemerdekaan bukan semata-mata dengan 'membalut' seluruh kereta dengan Jalur Gemilang, tetapi lebih kepada menilai, apa sumbangan kamu kepada negara dan berusaha untuk menyumbang lebih banyak lagi untuk negara[men'yumbang'kan suara yang tidak merdu di Red Box dan men'yumbang' mahram adalah tidak termasuk di dalam kategori sumbangan untuk negara ya? :D]. Macamana? Ada apa-apa yang kamu sumbangkan untuk negara setakat ini? Saya? Rasanya belum ada. Agaknya la. Dan mendaulatkan negara bukan semata-mata 'menyelamatkan' Jalur Gemilang daripada dipijak-pijak, tetapi lebih kepada menjaga nama baik negara kita daripada dipandang hina oleh negara-negara lain.


Betul-betul tak ada idea ni. Entry ini sudah tidak dapat diteruskan lagi. Betul-betul dah tidak tahu, apa yang boleh diperkatakan lagi.

27 August 2010

Good Luck, Bad Luck

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Saya MC semalam. Sebab senggugut. Muka je ganas, tapi lembik. Hehehe... So, semalam saya tidur je. Sekali-sekala, bangun utk masukkan air panas dalam tumbler utk tuam perut. Pastu kekadang sapu minyak panas pada perut. Huuu... Senggugut ni, bagi yg tak tau canner sakit tu.... saya gmbrkan macam perut yg rasa sangat penat. Kamu penah rasa penat kan? Penat yg kalo gi jungle tracking masa camping zaman muda dolu2, pastu kena berlari dlm air pakai kasut sport. Penat kat? Seluruh badan penat. Haa.. kalo senggugut ni, penat seluruh badan tu seolah2 terkumpul hanya di perut. Mcm kepenatan yg banyak, tapi pembahagian tak sama rata. Then, biler dah semua penat tu nak kumpul kat satu tempat, maka akan jadi sakit. Rasa mcm kena perah je organ dalaman kamu tu. K la... buang karan je citer pasal sakit tu.

Jadi, biler saya bangun tu, siap2 mandi dan nak pegi klinik Wu & Tang Lim di Jalan Othman. Parking dah la jauh dari klinik tu. Mcm 3 blok dr blok klinik tu. Tapi takper la. Bulan pose kan? Kenala sabar. [walaupun haku tak pose pun]. Lepas dah dpt ubat dan MC[MC tu je yg penting, keke], saya singgah Guardian jap. Beli syampu. Then balik semula ke kereta. Pastu baru le saya sedar yg saya tak beli tiket parking pon selama saya park keta kat situ. Adehh... Kang kena kompaun saje je. Tapi nasib saya baik.... kekeke... Selamat. Tak kena kompaun pon. Maybe takde petugas parking yg check kot? Dlm hati mmg rasa bangga le jugak. Sbb saya ni selalu bernasib baik. Muehehe....


Saya pun terus nak balik. Tapi sebelum balik, sempat berhentikan keta lagi skali kat 7Eleven utk cari barang yang Abg Di saya suruh cari. ~Gagal. Barang itu tiada di situ~. Then nak kuar semula ke jalan besar, saya perlu pusing ke belakang bangunan. Masa pusing tu, saya belok kiri utk ke jln utama, tapi dah separuh jalan baru saya perasan yg saya amik jalan sehala yg bertentangan dgn arah yg saya amik. Saya sedar pun lepas saya bertembung dgn keta lain yg bertentangan arah dari saya, kemudian baru saya perasan semua kereta parking dari arah lain. Tapi takper... saya buat muka selamber je la kan? Sbb bukan saya sengaja pun. Dan yang penting, sampai je kat hujung jalan tu, saya kena tahan dgn polis. Pastu saya kena saman. Huuuuwaaaaaaaa..... Kena saman sebab masuk ke jalan yg 'No Entry'.

Dan yang penting lagi skali, polis tu takder dah nak tanya reason ke hapa ke, beliau terus je saman. Saya nak marah kat beliau pon macam takleh je. Sbb mmg la saya salah. Tapi saya bukan sengaja. Mmg tak perasan pun. Errm... kompaun tu paling tidak pon kena gak RM300 kot. Adehhh... Boring... Boring.


25 August 2010

Babi Punyer Susu, Sapi Dapat Nama.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Pantun utk org-org yang tak percaya :
Tak caya sudah! Namamu Dolah!

Minyak Sapi Ghee QBB disahkan tidak halal. Dan pihak JAKIM telah MENARIK BALIK STATUS HALAL daripada product tersebut. Kalo tak caya, bleh tengok sendiri kat website Minyak Sapee Ghee.




Saya kena bagitau mak dan kakak-kakak saya la kalo gini. Kang nasik minyak utk raya tahun ni, dierang masak lagi guna minyak sapi brand ni. Haa... ni yg haku nak marah ni. *Kata-kata ni adalah untuk tokey minyak sapi iteww : "Kalo dah nama minyak sapi, letak la minyak sapi. Kalo dah cmpur babi skali tu, maksudnya takleh panggil minyak sapi dah. Kena panggil minyak babi la!". Ooopps... Tak baik maki-maki.

Ingat! Makanan ni, walau sedap canner pon, kalo dah haram tu.... takyah le makan. Tak berbaloi dgn dosa yang kamu dapat. Ingat, kita hidup kat dunia ni hanya tak sampai satu abad. Tapi kat akhirat kita kena hidup selama-lamanya. Selama-lamanya tu maksudnya, takkan mati-mati. Jadi, kalo kita kena lepak kat neraka, maka mmg tak dpt lari mana dah. Tiap2 hari kena seksa ...Huuwaaa... takmo masuk neraka.

Ni satu lagi maklumat dari web MekDinal

"ISU McDONALD
Dimaklumkan bahawa JAKIM tidak menggantung / menarik Sijil Pengesahan Halal yang telah diberikan kepada McDONALD / Mac Food Services (M) Sdn Bhd.
Sekian, terima kasih."

24 August 2010

Rumah Anak-anak Yatim Syifa'

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Semalam saya gi umah anak-anak yatim Syifa di Jalan P Ramlee. Penghuni rumah tu ada 18 org. Semuanya pompuan. Pengasas umah tu ialah Mak Tom. [Tom tom bak - eh, tak baik...tak baik.. heheh].

Mula-mula mcm nyaris dah tak jadi pegi. Sbb takder transport nak gi. [Saya ni kan pengecut skit kalo nak gi tempat2 yg saya tak biasa, jadi berniat nak tumpang mak angkat saya je ~cheetah.[ *Huhh... Ganas, rupa-rupanya aku ni anak angkat spesis rimau. Patut le garang cam rimau..] Malangnya, keta mak dah penuh. Dan Pijui plak ntah mana pegi. Tak dpt dihubungi buat ketika itu utk saya buat muka kesian nak tumpang beliau. Nak konvoi plak, saya mmg berdebor skit. Terutamanya time2 jammed. Mmg rasa cam nak meletup sel-sel otak, sbb otak sentiasa rasa 'terikat' dgn keta yg kita follow. Dan biler dah jauh dr keta tu, mula la rasa panas punggong takut sesat. Eei... tak best konvoi. Maka dgn berat hati, saya undur diri. Sbb malas nak sesakkan pala otak.

Tapi nasib baik ader cdgn bernas drpd Org Kg Baru untuk suh saya pegi dgn Ashabul. Saya pon lupa plak beliau[Ashabul] pun join majlis tu. So, saya paksa beliau bawak keta Cek Cah. [Keta sendiri kedekut. Hahaha... Bukan apa. Keta saya byk sgt bunyi-bunyi percussion. Nnt si Bulat tu komplen, saya malas nak dgr.]. Follow keta mak angkat saya gak. [Kalo saya tak drive, takpe la konvoi. Saya tak kisah. Hahaha] . Dlm keta tu, ader 4 org. Saya, Ashabul, Cek Cah dan Shaz.

Sebelum smpai tu, saya risau gak.. Canner la saya nak bawak diri kat situ. Canner nak deal dgn kanak-kanak tu. Takut tersalah cakap ke. Tersilap tanya ke. Kot melukakan hati mereka ke. Tapi takper... buat relax je. Hehehe...

Dah sampai tu, tolong susun kusi. Tu pun tolong angkat 2,3 kusi je. Hehehe.. Selebihnya, bior je la org2 lelaki yg buat. Pastu kami [CekCah dan Shaz] duduk je kat kusi yg dierang susun tu, ala-ala diva. Pastu En Mukhtar panggil kiterang turun dok ateh tikar sama-sama dgn anak-anak tu, utk dgr ceramah. Masa dgr ceramah tu, tetiba saya ternampak ader satu sangkar arnab. Arnab tu besar sgt. Ader sekor je. Dlm hati dah meronta-ronta nak gi main dgn arnab. Tapi demi menjaga reputasi sebagai gadis jelita, saya pendam je la. Antara isi kandungan ceramah drpd Ustaz tu, "bukan semua anak yatim kita perlu bantu. Kalo Rais Yatim tu, tak perlu bantu.".

Lepas abih dgr ceramah, buka pose. Jamah makanan skit je . Sbb nak solat Maghrib dulu[saya terpaksa mkn tembikai je sepotong. Sbb kurma jauh drpd saya. huuu... cemas gak nak makan tembikai masa perut kosong ni. Sbb perut saya ni sakai skit. Bkn bleh salah mkn]. Sebenarnya... Masa saya amik kusi dr dlm umah tu... Saya nak mula bergenang dah airmata. Sebak giler. Tengok keadaan rumah tu sekadar cukup-cukup je. Sangat kekurangan. Saya pegi tu kat bahagian dapur je masa tu. Rumah tu walaupun rumah teres setingkat corner lot, tapi agak sesak kalo nak dok 18 org. Ko bayang la.. Kalo masa belajar dulu, dok dlm satu umah 5 org pon dah rasa mcm semak giler. Nak berebut masuk toilet lagi. Nak duduk masa makan, belajar. Huuu... So, biler dah sebak tu... baik saya kuar cepat2. Kang aku menangis kat situ kang, payah plak nak berenti. Then masa nak solat tu, kaum wanita solat dlm umah. Saya tak sempat nak masuk saf berjemaah. Sbb tak muat. So, kena tunggu abih jemaah. Saya solat kemudian. Sendirian. Masa tgh tunggu solat berjemaah tu selesai, saya hanya sempat berbual dgn sorang je penghuni umah tu. Nama beliau Nor Hidayah. Umur 9 tahun. Mak ayah beliau masih hidup. Tapi cacat. [Soklan pasal ibu bapa ni, Yani yg tanya. Saya mesti takkan tergamak nak tanya bab-bab tu. Huhuhu]. Pastu Yani pon bergambar dgn beliau. Saya malas le nak posing2 dgn telekung semayang tu. Hehehe... *Yani = Staff SSM gak.

Then, lepas abih solat... Saya pegi la serbu makanan plak. Sambil makan, sambil ader upacara penyampaian sumbangan dari SSM kepada anak-anak bertuah tu. Sbnrnya org lain dah abih makan. Saya je yg belum. Sbb saya start lmbt. Lgpun saya mmg makan slow pon. Hehehe. ~Lembab. Sampai kena kutuk dgn Aidil dgn Pijui. Dierang kata saya mkn terlampau sopan. Mcm mengira nasik. Ceh.. Kurang asin. Kutuk aku.

Siap makan, majlis pon dah selesai[ader gak persembahan nasyid dgn percussion drpd anak-anak di situ. Nasib baik tak bawak keta saya. Kalo tak, bleh tambah satu lagi instrument percussion tu.]. Pastu Si Bulat plak dah sibuk nak balik sebab beliau ader urusan lain plak kul 9.30 tu, so... kami pun ikut la balik skali. Jadi, masa biler nya nak berkenalan dgn anak-anak tu? Huhu... Dah betul2 mcm dtg untuk buka pose je. Takder hasil pon. Tak dpt beramah mesra pon dgn mereka.

Tapi saya tak salahkan diri saya jugak[mana bleh salahkan diri sendiri. Hehehe]. Sbb saya rasa, lawatan sewaktu berbuka puasa, agak kurang praktikal. Ye lah.. Tima pose ni, masa kita terhad. Nak kejar waktu maghrib. Nak makan lagi. Dan mereka[anak-anak] juga nak makan. Lagipun saya rasa kehadiran kami, sgt tidak menyelesa kan mereka. Sbb kami masuk rumah mereka. Ramai2 bersesak dlm tu. Saya mcm tak sampai hati nak ganggu privacy mereka. Bagi saya, kalo nak membantu, bagi je sumbangan. Atau dtg hulurkan bantuan tenaga pada waktu yg lebih sesuai. Atau kalo nak belanja mereka iftar, bawak ler mereka pegi tempat makan lain. Jgn kat rumah mereka. Terutamanya kalo org yang nak membantu tu ramai sgt. Nnt niat baik nak beri bantuan, jadi lain plak. Kan?

Saya harap untuk selalu pegi umah-umah kebajikan. Walau tak dpt beri bantuan kewangan atau harta benda pun, saya boleh tolong kemas umah mereka. Boleh tolong ajar mereka tuisyen. Sbb saya suka mengajar. [Walaupun diri sendiri tak makan ajar...muahahahaha... dushh... hantuk pala sendiri kat meja.]. Cuma saya takder kekuatan utk mulakan semua tu. Sebenarnya saya tak reti nak mula. Huuu... Sadis betul dia ni. Katakan satu hari nnt, saya dah mula berbakti kepada rumah-rumah kebajikan.... Maka, tercapai la cita-cita saya untuk menjadi Sukarelawan. Volunteer. Sbb tu, saya berdoa, agar saya mendapat suami yg boleh menyokong minat dan cita-cita saya itu.
~Gambar takder yer. Ader pada Pijui. Tapi tak byk pun gmbr saya. Sbb saya tutup muka biler beliau nak amik gambar saya. Dah mana tak nya. Nak amik gmrb saya, masa saya tgh melantak. Kantoi la saya kang, sbb muka saya masa tgh mengunyah, dah mcm raksaksa Gorgon....

23 August 2010

Take Risk?

Sejahteralah ke atas kamu .... yg membaca blog ini...


Penah tgk tak dokumentari National Geographic? Atau Discovery Channel, atau Animal Planet? Biasa tak tgk krew rancangan tu sanggup membahayakan diri sendiri bila nak buat liputan? Contohnya mcm pegi ke tgh2 laut yg tgh bergelora giler vavi, semata-mata nak kaji tentang ikan paus biru. Kdg-kdg siap terjun skali dlm laut semata-mata nak memahami karektor ikan jerung dgn lebih mendalam. [Haa... memahami, memahami la kan... Kena makan dgn ikan jaws baru le betul2 'faham'.]. Takpun ader gak yg meredah paya belukar mana ntah, semata-mata nak carik habitat ular air. Ader jugak yg bergelut dgn buaya atau mengendap rimau dan singa. Tapi wp dierang berani amik risiko utk buat perkara-perkara bahye tu, sekurang-kurangnya hasilnyer nanti, boleh bermanfaat kepada insan-insan lain dlm dunia ni. Risiko yang boleh menjana ilmu pengetahuan yg berguna utk org lain. Itu citer tentang orang putih. Biasanya org putih la yg selalu berani amik risiko utk buat perkara2 yg mengetarkan gigi mcm tu. Jarang sangat nak dengar atau tgk anak Malaysia buat benda2 cenggitu ye dak?

Walaupun anak Malaysia ni tak selalu kuar dlm dokumentari NatGeo atau Discovery, tapi mereka selalu kuar dalam Buletin Utama; kerana mempunyai sikap 'berani ambik risiko' jugak. Tapi risiko yang anak Malaysia amik untuk jadi popular, mmg bleh membanggakan arnab. COntoh macam berani amik risiko main mercun. Mercun tu kan bahaya. Kalo tersilap cucuh, bleh mati. Atau kalo tak mati, paling tidak pon akan menanggung kecacatan kekal. Tapi oleh sebab anak Malaysia ni 'berani mati', dan merasa diri mereka akan SENTIASA bernasib baik serta tak mungkin akan mati sebab main mercun, maka ramai semacam jugak yang main mercun. Lelaki la biasanya yang selalu main mercun ni. Org pompuan, kalo ader pon, saya la salah seorang drpd mereka. Tapi tu dulu la. Masa zaman rock2 dulu. Join anak-anak buah men mercun. Mercun bola la, mercun ketupat le. Thunder clap la. Mcm2. Skrg ni lagi banyak design2 baru mercun yg saya dah tak amik port. Dan contoh yang paling membanggakan tentang mercun ni, dah tentu la kisah yang terjadi baru-baru ni... Yang simpan mercun byk2 dalam umah tinggal kat tgh utan tu. Pastu meletup [malatopppp youuu] dan mengakibatkan kematian anak dia. Haaa... kan? Dah kata.... Memang berani amik risiko, tapi berani yg tak memberi manfaat kepada org lain, sebaliknya yg membawa musibah.

Pastu satu lagi risiko berani mati yg anak Malaysia selalu buat ialah memandu secara berbahye. Kadang-kadang saya tak faham, dierang ni tak baca surat kabar ke? Tak tgk TV ke? Mcm bleh dikatakan setiap hari melaporkan kemalangan itu, kemalangan ini tapi mcm tak amik pengajaran pun. Tak faham. Tak faham. Kdg-kdg, kemalangan yg terjadi tu bukan disebabkan oleh pemandu tu sendiri, tapi pemandu lain. Kan dah menganiaya org lain? Disebabkan sorang yang bersikap berani mati tu, org lain plak yg mati. Eiii... Sekeh pala kang baru tau. Bagi saya, org yg memandu secara berbahye sampai membahye kan nyawa org lain tu, adalah the stupidest man in the world. Pentingkan diri. Dan syok sendiri, sbb mereka rasa, mereka TAK MUNGKIN akan accident dan akan selamanya selamat walaupun bawak laju-laju, serta mereka tak mungkin accident sbb mereka adalah pemandu yang lebih cekap daripada Mark Webber. [Walau secekap mana pon ko.... tp kalo tgh2 laju tu, brake ko tetiba buat perangai, atau tayar ko buat perangai.... kecekapan ko tu dah takde maknanyer lagi. Ko sambung je le kecekapan iteww di alam barzakh.]

Byk lagi la sebenarnya contoh-contoh berani mati anak Malaysia ni. Curi kabel, pastu mati kena karan masa tgh nak potong kabel tu. Ikut lelaki pegi Lombok. [padahal, dlm surat kaba dah tulis dah... kesannya org yg pegi Lombok tu canner. Aihhh.... Tapi dia nak jugak buat. Pastu hasilnyer sama je... Nyesal. Nyesal. nyesal. Pastu merayu2 nangis kat kerajaan utk bawak dia balik. Ish... Buat malu kerajaan je. Kalo aku jadi kerajaan, aku bior je dierang tu. Ikut suka ko la nak tunggang terbalik pon kat Lombok tu. Saper suh melawan cakap mak bapak?]. Pastu ader yg berani amik risiko bakar keta cikgu. Bukak kilang dadah. Takpun jd tokan dadah. Then kena tangkap kat airport negara lain. Eei.. Malu...Malu... Blum masuk citer buang anak lagi. Hehehehe.. Saya sendiri pon bosan nak citer pasal kes ni. Jadi, biar je la tanpa sebarang ulasan. Kamu yg baca pon mesti dah rasa nak muntah giler viva nak baca saya membebel pasal buang bayi ni kan. Muehehehe... Peace.

Berita Ahad

1. Sekolah Harapan akan dibuka pada 1 September di Melaka. ~ Bagus.

2. Sample DNA akan diambil bagi setiap bayi yg lahir. ~ Bagus.

Sejahteralah le atas kamu yg membaca blog ini...

21 August 2010

Huihhh... Ramainya....

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Cerita yang saya nak citerkan ni, takde la best mana pun, tapi nak gak kongsi kong-si-kong-si-ni dgn korang. Semalam [20 Ogos 2010], saya dapat sorang lagi anak buah yg baru. Kakak saya selamat melahirkan bayi perempuan 2.8kg iaitu.. anak beliau yg ke-6 dan secara otometik berada di ranking ke-32 dalam senarai anak sedara saya. Huhu... Tahniah buat kakak saya dan diri saya sendiri sebab ader anak buah yang sungguh ramai.

Anak buah saya yang paling sulung berusia 26 thn.[Pompuan]. Sebaya dgn tokey Iskandar Cakes. Heheh. Saya paling risau kalo beliau kawen sebelum saya kawen, kemudian beliau dapat anak, sebab pastu saya akan jadi nenek sebelum berkahwen. Saya mohon kepada-Mu Tuhan, agar perkara itu tidak terjadi pada saya......... Tidaakkkkk... saya takmo jadi nenek sebelum masanya... Nanti mesti anak beliau akan panggil saya 'Nek Su', atau 'Nek Da'... Huuuwaaaaaaaa....

Jom Ber Shuffle!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....

Ari ni, saya dengan bersemangat yg biasa-biasa je, pegi ke Taman Perindustrian Puchong, untuk ambik hadiah iPod Shuffle yang saya menang dari Jacker KickOff Contest baru-baru ni. [Semangat biasa2 je sbb dapat saguhati je kot. Ngeee... Tapi takper la... Bersyukur la jugak. Sbb saya mmg teringin nak ader iPod selama ni, tp tak tergamak nak beli sendiri benda-benda lagho tu, memandangkan kegunaan nya tidak lah begitu penting dlm kehidupan saya.]

Rasa mcm satu kejayaan besar plak sbb berjaya pegi ke tempat tu tanpa pening2 cari jalan. Hebat lah saya ni! Hihihi... Mesti mak saya bangga dengan anak beliau ni. [Tah hapa2. Tu pon nak bangga]

20 August 2010

1st Time In My Life... Episode 2

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Semalam, buat pertama kali juga, saya masak ketam. Hehehe... Sakai giler. Dah 30 thn hidup kat dunia ni, ketam pon tak penah masak. Tajuk dia, Singapore Chilli Crab. Semalam, lepas dah habis kaji 'How to cook chlli crab' kat youtube, lepas dah summarize kan semua resepi dalam video yang saya tonton tu, maka saya pon buat je ikut suka saya. Hahahah. Tu la yg takleh blah tu. Tgk sgt resepi kat internet. Pastu end up, layan kepala sendiri. Buat resepi sendiri. [Tapi youtube sangat membantu sebagai pedoman utk memasak chilli crab].

So, kesimpulan resepi yang saya buat semalam ialah;

1. Ketam tu, direbus [walaupun dlm resepi, ader yang suh goreng, ader yg tak goreng dan tak rebus]. Rebus la ... Healthy skit. Tak berminyak. Kehkeh. Pastu air rebusan tu JGN buang. Tapi ketam tu kuarkan. Toskan. Letak dlm tapis bukan tapir.


2. Abaikan dulu ketam rebus tu. Bior la dia dgn cara dia sendiri. Yg penting, skrg ni, ko pegi blend :-
~Bwg putih [Garlic]
~Bwg merah [shallot]
~Halia [Ginger]
~Udang kering [Dried shrimp]
~Nenas [Pineapple] - resepi asal nenas, tapi saya tukar jadi green apple. Sbb kalo stakat nak guna 3,4 potong tu, jadahnya nak beli nenas sebijik kan? Bulan pose ni time biler plak nak makan nenas. Bleh gugur kandungan kang. Hehehehe.. *bagi yg mengandung la.
~Cili api
~Cili kering/cili besar [kalo guna cili kering, takyah cili api pon takper. Kang berdiri rambut-rambut ko kang sbb pedas sgt]

3. Lepas korang dah porak peranda kan bahan-bahan no 2 tu tadi, haaa.. tuang minyak masak dlm kuali utk tumis. Pastu goreng le hasil seni ko tu sampai naik bau atau bak kata orang putih, sampai pecah minyak. Huhu... Pecah minyak tu, ialah keadaan apabila minyak yg menggoreng itu sudah naik ke atas bahan yg ditumis. Kemudian, tambah air rebusan ketam tadi ke dlm tumisan itewww.... Bagi menytrongkan rasa ketam.

4. Then, masukkan le garam, bahan perasa [optional. Kalo takut botak, takyah letak] dan gula. [Gula ni penting....utk neutralkan rasa pedas hilang akal tu tadi. ]

5. Cili sauce [ni utk efek masam dia. Nenas @ apple tu pon masam. Yg ni kira optional la. Kalo kedekut sgt sos cili, takyah letak pon takper.]

6. Ahaaaaaaaa..... Tibalah saat yang dinanti-nantikan... Lepas dah bertungkus lumus sampai berpeluh misai, apalagi, pegi amik ketam yg dah tos tadi... pastu humban kan ke dlm kuali. Kasi dia bercampur skit dgn yg lain. Jgn nak jadi ketam sumbang kat situ lama2. Huhu.

7. Kemudihan... Tutup kuali itew... konon2 mcm reneh la.. Kejap je tau. 7 minit je.

8. After that, amik telur sebijik [telur ayam yer, kalo telur puyuh kang tak cukup plak sebijik], pecah kan, masukkan dalam masakan tu. Dah sebar-sebarkan telur tu supaya telur, ketam dan tumis menjadi kawan sejati yg akrab.

9. Hidang. Dan silalah melahap dgn rakusnya. Whooppss... Kalo pose, tunggu waktu berbuka dulu. Yeahhh!!!

Jadi, itu la hasil seni saya. Yang penting, masa masak, walaupon waktu dah suntuk, sempat amik gmbr tu. Punyer la nak citer kat korang. Hahahaha... Saya siap masak kul 7.10pm. Huhhh.. Letih giler. Dan sayur pula, ialah 'Sup park choy + cendawan". Eleh... poyo je bagi nama sup. Takder sup mana pun. Aku rebus dan letak garam je. Simple and healthier. [Gmbr sayur tak amik yer. Sbb tak larat dah nak tekan punat kamera utk amik gmbr].

1st Time In My Life...

.... biler saya angkat tangan masa nak masuk lane sebelah[waktu memandu], pemandu yang bagi saya masuk ke depan keta dia tu, balas angkat tangan jugek. Heheheh.... Otometik je saya terus rasa mcm driver tu hensem wp sebenarnya biasa jer. Thanks to MyVi WSV8079. Biasanya jangan harap nak kena balas. Kena geleng kepala lagi ader dgn driver lain. Ish..ish.... Sungguh kedekut. Kalo mati tu nanti, kaki terjulur kuar dari kubur. Jes keding!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Saya ni kalo memandu keta, bila saya nak tukar lane, saya mesti akan angkat tangan untuk mintak kebenaran pada driver di lane berkenaan yang saya dah potong tu. Tu sebagai tanda budi bahasa saya pada dia. Atau boleh kata sebagai tanda saya berkata "excuse me". Ye la... sedangkan kalo masa tgh sesak dalam lif, bila kita nak lalu, [nak masuk atau nak keluar lif], tau plak kita nak cakap "excuse me" kan? Tapi saya kalo dlm lif, saya takkan cakap "excuse me", tapi saya akan cakap "tumpang lalu". Sbb saya kan orang Malaysia. Kalo bukan saya yang nak guna bahasa kebangsaan saya, takkan rakyat Nigeria plak yg nak gunakan, ye tak?

So, jika dlm lif kita bleh berbudi bahasa, mengapa tidak semasa memandu? Betul kan? Sedangkan yang memandu itu juga adalah manusia. Cuma dibataskan dgn kereta sahaja. Teringat pula pada kempen budibahasa di salah satu stesen radio swasta pada 3 atau 4 tahun lalu. "Dah la saya bagi dia laluan, angkat tangan pun tidak! Bukan kena bayar pun kalo angkat tangan!". ~ Kurang lebihnya begitu la dialog lelaki yang marah sbb org yang potong barisan tu, main masuk je, pastu tak angkat tangan.


Jadi, itu je la kisah syok sendiri saya pada pagi ini...

18 August 2010

Akhirnya.... Ada pUn...

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Tiap2 hari, laporan kes buang bayi mcm makin menjadi-jadi je. Semalam ada 2 kes, ari ni ader 2 kes. Dulu seminggu skali je. Tu pon sorang je. Eh, skrg ni makin bertambah plak. Tak paham - tak paham... Dan biasanya pihak berwajib akan mula memberi cadangan bernas seperti "wujudkan baby hatch", "wujudkan sekolah utk remaja mengandung", "cadangan wajibkan pelajaran seks di sekolah", "sediakan pemandu ke-2 iaitu perempuan, bagi setiap bas sekolah" ~ merujuk kepada kes rogol murid sekolah dlm van sekolah di Jalan Othman. *perghh... bala... Jln Othman tu dekat ceh je dgn umah aku.


Cadangan-cadangan tu bukan tak bagus. Bagusssssss.... Sangat bagus. Dan sangat prihatin. TAPI... Ahah! Ader tapinya... Tapi.... semua cadangan2 tu, tak membantu menyelesaikan masalah pon. Betui tak murid2? Sbb nya.... kata kuncinya hanya satu. Iaitu : PENAFIAN. Penafian untuk melaksanakan hukum Allah mengikut Al-Quran dan AsSunnah la.
Dan akhirnya... Setelah sekian lama menanti.... Tgk berita tadi sempat baca nota kaki kat screen TV "Selangor Lancar Kempen Anti-Zina 30 Ogos 2010". Haaaa.... Finally, ader jugak org yg boleh bawa ke tgh punca utama kes-kes pembuangan bayi ni. Tapi saya memang sangat yakin, orang-orang moden yang up-to-date, stylo dan berfikiran terbuka "It's just a sex okay? It's nothing", akan menganggap kempen ini tidak menyelesaikan masalah. Ahhh... Tapi ikut suka dierang. Kan? Yang penting, usaha yg murni tu, sudah ader yang mulakan. Berikut adalah petikan berita yang saya ambil dari Berita Hairan :


SHAH ALAM: Kerajaan Selangor menerusi Jawatankuasa Generasi Idaman Selangor (GeMS) akan melancarkan kempen anti-zina sebagai satu daripada usaha untuk membendung kes buang bayi.

Pengerusi jawatankuasa tetap Pendidikan, Pengajian Tinggi dan Pembangunan Sumber Manusia Selangor, Dr Halimah Ali, berkata kempen itu akan dilancarkan sempena program untuk menangani gejala sosial pada 30 Ogos ini di I-City, Seksyen 7 di sini yang dijangka dihadiri 3,000 belia.

"Program ini juga sempena sambutan kemerdekaan negara dan akan dimulakan dengan Solat Isyak dan Tarawih berjemaah selain beberapa aktiviti kesenian dan persembahan artis jemputan," katanya kepada pemberita di sini hari ini.

Beliau berkata program itu bertujuan mengingatkan remaja supaya tidak lalai dan terjebak dalam gejala sosial termasuk sehingga terlanjur melakukan zina dan membuang bayi.


Best kan?

16 August 2010

Hamba Allah Yang Kesian

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Pesanan pihak penganjur.... Sila tarik nafas dalam-dalam sebelum melihat dan membaca tulisan-tulisan di dalam image di bawah ini.... Dan tolong la berminat untuk baca. Jangan nak malas-malas. Saya takmo taip nama binatang ternak tu kat dalam entry saya ni. Sebab taknak nanti biler orang buat search kat Google, jumpa citer dia kat blog saya. Saya tak relakan blog ini dilawati dgn menggunakan keyword binatang ternak itewww... Binatang ternak ni, mesti bangga giler biler tetiba nama dia jadi popular kat Internet. Dan jadi controversy mcm ni. Bertambah-tambah la 'radikal'nya diri dia nanti.

Untuk image yang lebih mendamaikan mata, sila click pada gambar ini dan zoom.



Ni la maksud saya, sebelum kita marah pada orang yang bukan Islam, yang tak pernah kenal Islam kemudian menghina agama Islam, marah dulu orang yang dilahirkan Islam, dan penah kenal Islam, tapi hina agama Islam... Agama dia sendiri. Bila saya baca pendapat-pendapat 'Radikal' binatang ternak ni, saya rasa sangat marah, sangat terluka dan sangat sakit hati. Dalam masa yang sama, rasa kesian kat budak tu. Sebab bukan dia sorang je yang macam tu. Tapi kawan-kawan dia yang komen tu pon termasuk skali dalam kategori sapi betina. Sayangnya la akidah dia jadi mcm ni. Yer..saya tau, diri saya sendiri pon belum tentu selamat di akhirat. Saya juga tak tahu ibadat saya diterima atau tak selama ni, tapi..... saya takkan tergamak menghina agama sendiri. Pendapat dia yang lantang tu... ishh... seram nak baca.

Image ni saya ambil dari Cilipedas, JoeGrimJow dan WanGerard

Senibina Hebat. Saja Nak Kongsi.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....


Ini adalah kek. Penjelasan gambar mengikut turutan
1) Kaabah dan Masjidil Haram
2) Dian Al Mahri, Indonesia
3) Taj Mahal
4) The Capitol
5) Stadium




























Cool kan? Nak makan pun sayang.

Eat Eater Eatest

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Nak cerita pasal makan dan makanan. Hari ni, saya berbuka dgn penuh rasa megah dalam dada. Sebab sempat masak sendiri, lauk untuk berbuka. Kuhik.. Ingatkan tak sempat. Nampaknya, boleh la saya masak tiap² hari. Elehhh... sebelum ni biler org tanya, "ko tak masak ke kat umah?". Saya selalu jawab "Malas nak masak sebab membazir, takder org nak makan.". *merujuk kepada bulan tak Ramadhan la. Sbb balik dari ofis, malam2 dah tak makan dah. Gomut kang. ~ alasan cipan. Padahalnya boleh je masak cukup-cukup untuk sorang makan.

Balik dari ofis tadi, singgah di Pasaraya Metamorf, beli ikan dan sayur. Uihhh... Boleh tahan mahal le jugek lauk mentah ni kan? Selama ni, [baca : selama yg sungguh jarang ni] kalo beli lauk mentah, main beeeeeeeeeli aje. Tak tgk dh harganya berapa. Lepas bayar, buang resit pastu lauk tu sama ader masak atau dia akan bertapa dalam gua letrik [fridge], sampai la tiba waktu menopausnya. Huhu... membazir je keja ko ni Lyd. Rasa nak lempang je kepala aku sendiri. Tadi, saya cuma beli sekor ikan kerisi yg dah nak pecah perut, harganya RM1.60. Saya agak, ikan kerisi tu mesti sedang menyimpan rahsia besar kawan-kawan dia, sebab kawan² dah warning, "biar pecah di perut, jangan pecah di mulut". Pastu saya beli gak 2 potong ikan tenggiri = RM4.20. Bawang besar Holand [alaa... yg kaler kuning teww] sebiji je saya beli, RM0.80. Nasib baik sayur sawi masih murah. 50 sen je seikat. Tu pon dah berlubang-lubang. Tapi takper la... berlubang itu menunjukkan sayur tu tak beracun, kan?

Jadi, menu berbuka puasa saya tadi ialah.... Ikan Kerisi Masak Sambal dan Sawi Goreng. Sahaja. Dan tak lupa juga, ucapan ini ditujukan untuk nasik yang tak habis tu. Huhu. Masak 3/4 pot. Terlebih plak. Esok, saya bercadang nak masak Masak Lemak Cili Api Ikan Masin dan sawi lagi[sebab sawi tadi masih ader byk]. Dah pesan kat Jekjan untuk bawak serai 2 batang. Ntah ler beliau bawak ke tak. *Owh... Sorry yer, takder gmbr. Takder tenaga nak tekan punat camera utk amik gmbr. Maklumlar... org berpuasa. Hahahah.


Motifnya entry ni.... Walaupon puasa, saya takder hati nak makan macam-macam. Sbb perut saya kecik je. Saya tak sampai hati nak mendera perut saya, makan banyak-banyak nanti susah dia nak digest.. Ishh....ishh..ish... Saya sayang perut saya. Dan saya juga bosan nak makan makanan yg dibeli, bukan sebab tak sedap, tapi sebab tak suka memilih dan tak suka bersesak-sesak berebut nak bayar masa beli kat bazar Ramadhan. Tah hapa2 perangai. Nampak sangat anti-social. Biler berjumpa orang ramai² je, rasa bosan. Hehehe. Dan pesan saya kepada kengkawan semua, bulan puasa ni, makan biasa-biasa je la. Takyah la beriya sangat nak pulun all food on earth ni. Tau la lapor, seharian tak makan. Tapi tu bukannyer alasan nak 'qada' balik makanan yang kamu dah skip waktu siang tu.


Saper tak kenal ikan kerisi, ni haa dia...

Versi Lebuhraya : Perkara Yang Teringin Saya Lakukan....

... ialah, memandu secara zig-zag di jalanraya yang diletakkan 'road cones' pada sebahagian lane seperti ini....

Dalam gambar ni road cones tu disusun rapat-rapat. Tapi kalo nak tengok susunan yang ngam-ngam utk buat laluan zig-zag, sila la lalu di Lebuhraya Pantai Timur [LPT]. Confirm ada punyer.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....

Entry ini bukan utk meng'condemn' sesape. Cuma nak share pendapat yg dangkal aje. Kuheh2. Rasa saya, setiap kali saya balik kampung [ke Kuantan, Pahang] dengan melalui LPT, tak pernah jalanrayanya lancar tanpa ada sebahagian lane 'ditutup' untuk kerja-kerja penyelenggaraan. Mesti ader. Saya cuma tak faham. Dierang ni gunakan bitumin Cap Hayam ke, sampai perlu turap kerap sangat?

Memang la penyelenggaraan tu penting. Saya faham la tu. Tapi kalo setiap kali balik kampung, terpaksa guna satu lane je sebanyak 6 kali, mana tahan wooooo.... Kalo bukan waktu banyak keta, boleh la dimaafkan. Sbb takder efek apa-apa pon biler sebelah lane ditutup. Tapi kalo hari Ahad, kenderaan sungguh byk menggunakan lebuhraya tersebut, haaihhhh.... menderita jugak perasaan saya. Jammed mcm ader bazar Ramadhan je kat kiri kanan jalan tu.

Yang penting, tol kena bayar sama gak. Takder pon diskaun. At least, kalo bagi diskaun untuk tol 30% pun, baik jugak. Kekekeke. Tak adil sungguh untuk pengguna-pengguna lebuhraya, yang bayar tol penuh, tapi tak dapat guna jalanraya dgn lancar. [Pak Najib, jgn marah yer... saya bagi cedangan jek... huhu. Kita sekampung kan? kan? ].

Then biler perayaan. Selalu sesak giler biler nak bayar tol. Tah hapa2. Tension tau tak kalo jammed masa nak balik kampung???!!! Sebab kampung dah la jauh. Nak drive lama. Pastu jammed lagi. Cuba la time2 raya ni, tol tu dimansuhkan terus. Buka je laluan kat tol tu. Takyah bayar. Kannnnn senang?? Kerajaan ni... takkan la dgn rakyat jelata pon nak berkira ye tak? Sekali-sekala, bagi la free. Mcm tahun lepas, ader laluan tol percuma di LPT. Tapi agak kurang ikhlas, sebab yang dapat percuma hanya pada tarikh2 tertentu dan pada waktu-waktu tertentu je. Kalo tak silap, selepas jam 12tgh malam hingga jam 5 pagi. [Tentang waktu ni saya kurang pasti skit. Sbb dah lupa].

Dan bila memandu di musim perayaan.... Berita yang paling sensasi dan dapat menandingi kekerapan berita buang bayi ialah, berita kemalangan. Huuuu.... Saya takut betul dgn attitude memandu rakyat Malaysia ni. Dia main bawakkkkkkk je, tak kira le kiri kanan depan belakang ader kenderaan lain ke tak, janji dia sorang dapat lalu. Takder nak fikir dah keselamatan org2 sekeliling. Asalkan dia dpt mencilok keta-keta lain dan dalam hati bercambah perasaan bangga kononnya dia la pemandu yang paling cekap kat Malaysia dan tak mungkin akan accident sampai biler2. Bang.... Ni nasihat dari org yang penah terbabas.... "Nasib tak selalunya baik... Mungkin kecekapan ko dah 100%, tapi in case kalo keta tu tetiba je loose control sebab masalah brake atau tayar, skill ko yg hundred percent tu dah tak guna bang. Cayo la cakap den."

Saya takder cadangan utk mengurangkan kemalangan. Cuma pesan Kak Bedah kepada adik-adik Kak Bedah di luar sana, masa memandu tu.... "biar lambat asalkan sampai [ke umah]." Jangan "biar cepat, asalkan sampai [ke hospital]." atau yang lagi tak bertapis, jangan "biar cepat, asalkan sampai [ke alam barzakh]". Kehkeh..... Kemalangan akan boleh dielakkan kalo kita sama-sama tak pentingkan diri sendiri. Dan last but not least, JANGAN POTONG BARISAN, kerana sikap suka memotong barisan itu adalah seperti syaitan.

12 August 2010

Sensitif? Perlu Ke?

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Biasanya kalo bab-bab hiburan, saya dah tak amik port. Ader aku kesah? Terutamanya kalo budak-budak AF. Tapi kali ni memang takleh tahan la nak comment gak. Tadi, masa tengah berbuka pose depan talibisyen, saya main tukar-tukar channel. Sbb semua citer cam cipan. Pastu tukar ke Astro Ria. Masa tu kebetulan saya nampak muka Hafiz AF . AF yg ke berapa dah tak ingat. Waktu saya tgk tu, dia tgh baca doa. Duduk kat meja makan. Baca doa ni "nawaitu souumaghodin an ada i, fardhu shahriromadhon.....". Lepas baca doa, dia makan. Buka pose. Wakakakaka. Muka confiden je. Baca niat pose masa berbuka pose. Ishh...ishh... ader ke patut.

Soalan di tajuk tu, Sensitif? Perlu ke? Maka jawapannya ialah... PERLU. Kat sini la perlunya sentitivity. Ok la, saya faham kalo Hafiz buat salah. Tersasul. Tapi takkan la masa dia baca tu, takder cameraman, lighting man, director, tukang buat air, atau pembantu produksi? Takkan la sorang pon tak perasan kesilapan tu. Ishhkk... Dah ler broadcast satu Malaysia. Buat malu je weiii.... Huhu....

Sensitif biar bertempat. Ok?

Dan sebenarnya saya tak tengok rancangan tu daripada awal. Rupa-rupanya scene baca niat berpuasa tu adalah waktu dia bersahur. Kehkeh... Tu la... Tak tau hujung pangkal... Tetiba nak menyampuk. Mintak maaf yer... Dah la bulan pose ni, fitnah orang plak. Tak baik dowwwh..

11 August 2010

Dia Datang Lagi...

Bulan Ramadhan, menjelma lagi...
Terkenang kita... Rasul pilihan...
Nabi Muhammad pemimpin umat
Membawa rahmat
Membawa berkat..



Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Chey wah... intro saya hari ni lagu nasyid dari Kumpulan Nada Murni. Dolu-dolu lagu-lagu nasyid Nada Murni ni mmg fofular. Terutama nya lagu "Buta mata tak nampak jalan di dunia.. kerana tidak nampak cahaya... tidak tahu ke mata hendak di tuju.. Ke hilir atau ke hulu.. "

Tiba je Ramadhan, semua org wish Selamat Berpuasa, Selamat Menyambut Ramadhan, Selamat Berbuka, selamat, selamat dan selamat. Saya pon sama la. Nak wish perkara yang sama... Dan ramai bloggers akan citer tentang Ramadhan, kenangan berpuasa dan perkara-perkara yg sewaktu dengannya. So, saya pon nak citer gak.. Hehehe.. [Mana bleh tgk orang lain lebih. Jiran beli sofa kat Courts Mammoth, saya mesti nak beli kat Lorenzo. Wahhhhh..]

Nak kongsi dgn kamu cerita tentang Ramadhan. Masa skool dulu, ader satu event kat skolah. [Sekolah menengah. S.M.A.R.T. menabur bakti, mendidik membimbingi kami, dgn ilmu dan pendidikan..pengetahuan SINARAN JIWA... Pengetahuan Sinarannnnnnn Jiiiwaaaa ~ Nyanyi lagu skolah sekuat hati masa assembly.]

Event tu melibatkan pelajar-pelajar dr skool lain jugak. Jadi, ramai la budak2 skolah lain yg dtg ke skolah saya waktu tu. Dierang tumpang tinggal kat hostel. Ada skali tu, masa tgh dok ramai2 dikalangan orang-orang dalam event tu, saya tak sengaja ter'tau' nama sorang mamat dlm tu = Ramadhan. Beliau tu biasa je. Bukan la soerang yang macho, body tough atau kacak giler. Tapi saya ni kan masa skool agak selenga, perangai tah hapa2. [skrg pon masih tah hapa2 jgk. tapi dah makin nak menjadi 'hapa-hapa' dah... :p]

Kalo nama beliau 'Razman' ke, 'Faizul' ke atau 'Jaafar' ke, saya takder la nak amik peduli. Tapi memandangkan masa skolah, memang tak matang dan akan mula rasa sakai biler dengar nama pelik2 skit. Nama 'Ramadhan' tu takder la pelik, tapi unik la kalo nak letak kat org. [Waktu tu punyer pemikiran la. Skrg ni dah rasa biasa je, sbb dah tua bangka. Kalo masih nak rasa sakai tu maksudnya mmg elok dilempang je sedas. Ngehehehe.]

Pada suatu petang... Waktu ulangkaji petang, saya lepak kat koridor bangunan skolah tingkat 3. [masa dok hostel ader time utk ulangkaji lepas abih skolah. Kami panggil waktu 'study' atau sesetengah skolah panggil 'waktu prep' merujuk kepada 'waktu preparation']. Pastu masa tgh bersidai tepi koridor tu, saya nampak Ramadhan lalu kat bawah blok tu. Saya pon panggil nama beliau dgn niat nak menyakat. Tak kuat pun. Tapi beliau dengar. Pastu beliau pandang atas. Tgk saya dgn kawan2 sakai saya masa tu tgh bersidai. Sambil gelak2. Beliau mcm pelik giler. Canner kiterang tau nama beliau? Kiterang kenal beliau ke? Pastu kawan saya, Mona sambung "Ramadhan, awak tak kenal kiterang ke?". Beliau berhenti berjalan, pastu pandang kiterang sambil ckp "Siapa ye? Awk kenal saya masa biler?". Kami masa tu rasa makin menjadi-jadi nak menyakat beliau. Saya terus bersuara "Sampai hati awk dah tak ingat saya. Saya kenal awak Ramadhan. Saya ingat lagi, masa kecik2 dulu, orang selalu ejek nama awk masa bulan puasa". Hahahaha. Padahal serius, saya tak kenal pon Ramadhan tu. Pastu beliau mcm sengih-sengih la sebab macam betul je tekaan saya yg dia selalu kena ejek masa bulan pose tu. [Benda tu kan common sense. Sesaper pon tau mesti kena ejek punyer kalo ader nama unik mcm tu. Hahaha]. Last-last Ramadhan berlalu pergi je. Maybe beliau malas nak layan geng sakai tu mengacau beliau kot. Kami plak terus melepak kat koridor tu sampai waktu study tamat. Dan kesannya.... result peksa sorang2 mmg hancho. Sbb time study, main2, ngaco org.

Haaa... So, itu je la citer saya tentang 'Ramadhan'. Wakakaka... Takder kena-mengena dgn bulan Ramadhan.

10 August 2010

Nak Update Blog..... Tapi....

..........aku dah ngantuk giler vavi. Maka lenkali jek la kak bedah post a new entry yer... Gudnite... Selamat menyambut Ramadhan.

Persatuan Drebar-drebar Teksi

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Semalam saya sampai umah jam 12.30am. Parking penuh. Jadi, saya suka ke tak suka, terpaksa block keta orang la kan... Memandangkan esoknya saya perlu keluar awal utk ke opis, so, saya rasa mcm sempat kot saya kuar lebih awal dr tuan punyer keta yg kena block tu.

Pastu kul 2.30am, saya dengar bunyi orang hon kat luar rumah. Nasib baik saya belum tido lagi masa tu [baru lepas bergayut tepon]. Tapi memang annoying jgk la bunyi hon tu sbb seperti yg dijangka terjadi, tewas sekali lagi, menambahkan luka yang sedia ada... eh... termenyanyi lagu Indigo plak. wakaka... Ok..Serius..serius.. Seperti yg disangka, memang kereta yang saya block tu nak kuar parking, tapi takleh sbb keta saya blocked keta dia.... Grrrrr.... Stress nyer... Dah kul 2.30 pagi, ko nak kuar gi mana lagi weiii... Hinss....

Saya takot gak sbnrnya... Kot2 ader org jahat sajer2 menyamar buat2 bunyi hon, pastu nak culik saya utk dijadikan tebusan, sbb nak rampas kedai goreng pisang abah saya kat Sungai Lembing ker... mana la tau kan? Dah la biler dah malam mcm tu, dah tukar baju tido..adoiii...malasnya nak tukar baju lagi. Tapi terpaksa la tukar gak kan...

Kuar-kuar je umah, saya nampak sorang lelaki pakai kemeja lengkap, dan pakai speck. Pastu saya terus gi kat dia, saya bisik kat telinga dia, "Bang, meh saya cium pipi abang skit nak? Saya dah lama admirer dgn perbuatan abang yg sungguh masuk akal ni. Jarang ader anak Melayu yang mampu buat saya annoyed mcm ni. Sbb dah tau nak kuar lewat2 malam, takyah le parking keta kat tempat paling depan.". Hehh... I wish i could say that through my mouth, not only in my heart.

Padahalnya...saya kuar-kuar je umah, brader tu dah buat muka bersalah mcm dah racun 20 ekor lembu peliharaan saya. Pastu dia mintak maaf. Nasib baik tau mintak maaf. Kalo tak, memang aku doakan dia insaf la supaya lain kali tak buat lagi. Adegan cium pipi dia tu, tak berlaku pon yer... Jgn ingat saya setidak-senonoh itewww.... Saya dah la perlu bangun awal sbb nak bersedia dari segi mental dan fizikal utk jadi MC[Master of Ceremony yer, bukan Medical Certificate. Harap maklum.]

Walaupun banyak majlis tu byk kekurangan, tapi usaha semua pihak telah membuatkan majlis tersebut berjaya.
Gambar masa tengah jadi MC, takder yer... Censored bagi menjaga maruah Lydi. (Sbb nampak gigi taring aku...huwah..huwah...huwah...)

Org Kg Baru, MamaJue dan SalidaSunshine.

09 August 2010

Namaku Tersenarai

Sejahteralah ke atas kamu dan diriku sendiri...



Apa benda tu? Nor Salida Abdul Rahman? Shuffle? Menari shuffle ke? Hahahahaha.... Bukan..... Sebenarnya saya menang Jacker Kick Off Contest. Hadiah saguhati je. Dapat iPod Shuffle. Tapi tak kisah la... Asalkan saya MENANG dan bukan MENANGgung kekalahan. [Saya menang motor-iklan Power Root]..



Saya dah janji dengan En Stormpong, kalo saya menang Exora, saya akan bagi beliau kereta Kenari saya, dan kalo saya menang Modenas, saya akan bagi beliau je guna motor tu. Nampaknya, tak ada rezeki awak la En Stormpong. Huhu...

Untuk senarai pemenang Jacker Kickoff Contest 2010 keputusan atau result ada di Jacker Contest Result

08 August 2010

Transfer Gambar

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Saya sekarang ni sedang berada di dalam proses nak memajukan diri peringkat 'Beginner'. Iaitu dengan membuka satu blog lain untuk dijadikan e-shop. Kalo kamu ader masa terlebih sampai tahap terbuang-buang tu, meh la lawat Nu Sigma Shoppe. Tak ada la hebat sangat pon. Cuma nak biasakan diri dengan online business je.

Produk utama saya ialah barang-barang saya yang saya dah tak pakai. Contoh mcm VCD drama Korea dan Jepun, baju-baju saya yang masih sangat elok tapi dah tak muat utk dipakai, aksesori macam rantai-rantai labuh dan bracelet serta buku-buku. Semuanya masih elok. Takkan nak buang. Mcm baju-baju saya, saya tak tau nak bagi saper. Sebab saya takder adik. Anak-anak buah saya plak tak pakai punyer baju-baju blouse ni. Semua pakai baju besar-besar, labuh-labuh. Maka, saya rasa, elok kalo saya jual dgn harga yg sangat murah.

Tak kisah lah kalo korang nak kata saya merepek pon. Barang terpakai? Sape nak beli??!!.. Yang penting cuba je la kan? Dan yang penting lagi skali, saya tak rugi apa-apa pun. Barang-barang tu memang milik saya dan memang sesuatu yg dah ader. Takyah kuar modal apa-apa dah. Hanya modal kerajinan je diperlukan. Iaitu untuk edit gambar, dan update dalam blog tu. Yeehuuuuu...

Saya pinjam camera digital Cik Atul untuk amik gambar barang-barang tu. Pastu lepas dah amik gambar tu, dan nak transfer ke PC, takder transfer cable plak. Sebab Cik Atul lupa nak bagi saya cable tu dan dah bawak balik Seremban. Adehhh.... Potong betul. Jadi, saya pon cuba la nak cari solution supaya semangat tak hilang, time tgh rajin ni jangan la ader halangan. Sebab kalo dah mula berenti, payah le nak rajin balik. Huhu. Nak tunggu cable tu dari Cik Atul maksudnyer 2 minggu lagi baru jumpa beliau ..

Maka, saya SMS kawan-kawan ofis saya kot-kot dierang ader cable tu... Saya sent kepada Sifu, MamaJue, Org Kg Baru, Cheetah dan Ashabul[saje je guna nama sebenar Bul. Hahahah..Biar dia glamer]. SMS saya begini "Ko ader camera digital tak? Model apa yer? Sbb aku nak pinjam transfer cable. Canon IXUS". Org Kg Baru tak reply. Sifu dgn Mamajue reply, ader Olympus je. Dan nak try bawak hari Isnin. Cheetah reply "Tak ada".

Dan Ashabul juga reply
"Die pakai memory card ker?"
"Hehe.. Ntah. Cane nak check?"
"Chet! Biasanya duduk skali dgn bateri". Pastu saya check la memory card. Bukan apa, kot-kot memory dia built-in. Hahaha..
"Haaa... Ader memory card. Ko ader memory card reader?
"Sesungguhnya ko memang bengong hahahaha. Laptop Dell ko boleh baca la"


"Haha. Ye ke? Ngeh2. Kantoi la pulop. Mekasih Bulat. Lebiu."
"Memang gonjeng!"

Wahahaha... mana la saya tau notebook saya ni ader device utk read memory card. Mudah le keja saya kalo mcm ni. Dan saya dah berjaya transfer gambar-gambar yang saya amik tu ke dalam notebook. Walaupon susah skit nak edit gmbr kat notebook berbanding dengan PC, sbb screen notebook kecik dan saya tak bawak balik mouse, tapi daripada takder, lebih baik ader kan? Kan? Kan?




07 August 2010

Maneketehe..


Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Saya nak cerita tentang En Stormpong. Sebelum saya menjadi semakin tua dan ingatan saya semakin mengecil, maka eloklah saya simpan di sini supaya kisah ni tak hilang....

Untuk mendapat efek yang menyeluruh, saya menyarankan supaya kamu dpt membaca entry ini dengan penuh fokus. Sebab kalo tak fokus, nanti maksud tak sampai. :D ngeeee...

Situasi 1
Di dalam kereta saya yang dipandu oleh En Stormpong semasa perjalanan pulang ke KL dari kampung kami, tetiba saya rasa mcm sanggul rambut saya terlepas sebab sepit rambut saya tercabut. Pastu saya pon cakap kat En Stormpong,
"Alamak... rambut saya tercabut la awk... Awk jgn tengok ek? Saya nak betulkan rambut saya jap"
Stormpong : Eh, apsalnyer? Awk pakai rambut palsu ke? Siap bleh tercabut lagi. Hahaha.
~ beliau dah mula mengetawakan saya.
Lydi : Eiii... mana ada la.. sepit rambut saya tercabut la.
~ En Stormpong masih gelakkan saya sambil buat muka menganjeng dan ejek saya pakai rambut palsu. Saya pun tumpang gelak skali la kat diri saya. Kehkeh. Sebab cara beliau mengejek saya tu mmg kelakar. Tak reti nak citer. Sejak dari tu, kes rambut palsu tu dah jadi modal utk beliau kutuk saya selain beliau selalu ejek saya ni 'lelaki' sebab saya ader misai dan ader halkum. [Padahal, beliau bukan penah tgk pun leher saya. Cacat beliau tu.]

..................................


Situasi 2
Juga di dalam kereta yang dipandu oleh En Stormpong, semasa perjalanan nak ke suatu tempat. Beliau citer kat saya tentang satu kisah berkenaan isteri salah seorang pembesar negara kita ni[biar saya namakan beliau sebagai En Mat aje la]. Beliau kata, kawan beliau yang citer kan kisah tu kat beliau. Kisahnya begini;

Stormpong : Kawan saya tu keja kat umah En Mat, jadi pembantu kat umah tu. Pastu, ader satu malam tu, masa semua orang dah tido, kwn saya dgr mcm bunyi orang main piano. Then dia rasa cuak jugak, memalam ni... kot-kot hantu ke.. Huhu. Pastu kwn saya pegi la mengendap* sbb nak tgk saper kah gerangan yang main piano tu. Bila dia usyar dari jauh, dia nampak ader sorang yang botak main piano. Dia pegi la dekat sbb nak tau saper plak yg botak tu... rupa-rupanya wife kepada En Mat. Rupanya selama ni wife En Mat pakai rambut palsu je. Kehkeh. Lepas dah kantoi, En Mat pecat kawan saya tu dan bagi pampasan. Haaa... gitu la kisahnya. Saya tak tau la betul ke tak citer ni, kalo kawan saya tipu, maka saya pon tipu la yer....

~ Pastu saya gelak-gelak je la. Pastu sambung la bercerita merepek yg lain plak.

..................................


Kalo dgn En Stormpong, saya suka guna perkataan 'maneketehe' kalo saya nak ckp yang saya tak tau. Sebab 'maneketehe' tu saya tgk dlm sinetron Indon [Cinta Indah], biler ader satu watak lelaki lembut dalam sinetron tu selalu sebut perkataan 'mana ku tahu' sebagai 'maneketehe'. Yang pasti, saya memang guna perkataan tu masa bercakap dengan beliau je. Tapi beliau memang benci kalo saya sebut pekataan tu. Memang beliau geram sangat bila saya sebut 'maneketehe' tu. Hahahahaha... Tapi lagi beliau tak suka, lagi la saya suka sebut utk buat beliau sakit hati. Kehkeh...

Ada satu malam tu... Beliau call saya. Pastu, sembang-sembang dan beliau ada tanya saya satu soklan yg saya tak tau jawapan nya... So, saya guna la pekataan tu. Pastu En Stormpong kata "haa..dia mula dah guna pekataan tu... geram betul aku dia ni"

Kemudian beliau sambung lagi ayat tu "Lagi skali awak sebut pekataan tu, jaga la".
Saya gelak lagi. Sebab kelakar. Pastu saya ulang lagi sebut pekataan tu 3,4 kali lagi then saya kata, "kalo saya cakap pun, awk nak buat apa kat saya?"... ~sambung gelak.

Pastu beliau jawab dengan penuh emosi dan sungguh-sungguh bengang "Kalo awk sebut lagi skali pekataan tu.... Nanti saya cabut rambut palsu awak, pastu saya amik pisau lipat yang seposen tu, saya toreh kepala awak dengan pisau tu"... Saya gelak lagi, sebab kelakar giler.

Pastu saya tanya beliau "Toreh kepala saya? Kenapa nak toreh? Takde kena-mengena... wakakaka. Tah hapa-hapa dia ni".

En Stormpong sambung lagi "Nanti saya toreh kepala awak yang botak tu dengan pekataan 'maneketehe'. Pastu nanti malam, bila awk main piano, ader orang nampak kepala awak botak yang ader tulisan 'maneketehe'... Wahahahahahahahah.. ~ beliau gelak jahat.

Pastu memang saya dgn beliau gelak giler babee sampai cramp otot muka kami. Esoknya, biler ingat balik kisah nak toreh kepala tu, memang kami sambung lagi gelak. Sebab mcm kelakar giler. Dan sampai sekarang pon masa saya taip entry ni, saya masih gelak jugak, cuma tak sampai cramps otot muka je. Hahahaha... Pening kepala aku dgn En Stormpong ni.

*Mengendap - Menghendap, menyekodeng, mengintai.

Tulis Blog Untuk Hentam Orang?

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Saya jarang sangat nak cerita hal-hal berkaitan dengan emosi dalam blog ni. Mungkin sebab emosi saya stabil je sejak aktif berblog ni, atau pon sebab saya pemalu[hotak awak pemalu..hihi]... saya tak pasti. Yang penting, kalo nak ceritakan sesuatu dalam blog, jangan la sampai menjatuhkan maruah orang. Walaupun masa tu mmg rasa tgh bengang giler dengan seseorang, lebih-lebih lagi jika orang yang kita ceritakan tu adalah kawan-kawan kita juga, dan pembaca-pembaca blog kita pula adalah kawan-kawan kita yg turut mengenali 'orang' tersebut. Not very wise la rasanya kan? Kalo cerita tentang kebaikan, atau sesuatu yang tidak menjatuhkan maruah mereka, atau tidak menceritakan keburukan mereka boleh la diterima. Ishh..ishh..ishh... Gaduh-gaduh ni tak baik. Sebagai manusia yang berakal, kita sepatutnya bersatu. [Maksud saya, bukan bersatu di dalam selimut tanpa berkahwen yer? Huhu.. Kena jelaskan betul2 ni. Kang ramai yg salah tafsir, bahayerrrr...].

06 August 2010

Kancil Punya Citer

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Ada satu teka-teki yang saya baca dari blog 'Kahuna, Nampak Macam Sedap';
"Bilakah kancil akan bertukar menjadi babee?" Jawapannya ialah "bila pemandu dia tengah pening cari parking, then tetiba nampak mcm ader parking kosong tapi bile sampai je situ, rupa-rupanya ader satu kancil lain yg dah park kat situ. [sebab kancil kecil, jadi tak nampak biler terlindung dgn keta lain kat seblah-menyeblah nya]...

Pepagi td, masa driving nak gi ofis, ada satu keta kancil kat depan keta saya. Pastu mata saya mcm tak boleh tidak daripada membaca tulisan-tulisan pada ayat sticker yg ada pada cermin belakang keta tu.... Ayatnya begini "When I grow up, I want to be a Mercedes". Unexpected sungguh ayat tu. Kalo camtu, saya pun nak letak sticker kat Kenari Lyd "When I grow up, wanna be an Audi". MamaJue, what about you? Hahaha....

05 August 2010

Negative Body Language - Bahasa Tubuh Negatif

Sejahteralah ke atas kamu yg membaca blog ini....

Perasan tak, kalo kamu tgh syok bersembang dgn geng kerepek kamu, pastu ada diantara kamu yang suka berpeluk tubuh masa mendengar, atau yang suka pegang hidung semasa bercerita, ada juga yang mengerutkan dahi atau yang terseringai* je sepanjang kamu mula bercerita sampai ke noktah yg terakhir....

Itu semua adalah bahasa tubuh @ gerak badan @ gerak tubuh @ bahasa badan, hatau hi halam hahasa horang hutihnyer hihehut 'body language'. Kenkadang, kita tak perlu bercakap pon org dah dpt baca apa perasaan kita pada waktu tu dgn menyekodeng** bahasa tubuh kita. Pendek kata, ko takyah nak tipu le kalo ko sebenarnya sedih, tapi ko buat-buat hepi walaupon ko pakai baju corak bunga-bunga kaler pink+biru+kuning, tapi mulut ko moncong. Mesti org tau punyer ko sedih. <-- ni contoh jek. *Kalo gigi jongang dimaafkan.

Kat sini ada beberapa puluh contoh bahasa tubuh yang perlu kita berlatih untuk elakkan supaya kita akan nampak lebih va-va-vroom di khalayak ramai. [Dalam banyak-banyak ni, saya pon ader jugak buat kadang-kadang...kuhes..kuhes..]. Tapi ader jugak yg bleh kita gunakan semasa darurat. So, saya sertakan sekali dgn maksud atau makna gerakan tubuh tersebut.

1. Memegang sesuatu di depan tubuh kamu - Cth cam cawan ke, handbag ke, atau notebook.. Seolah-olah seperti kamu menyorok di belakang barang tersebut. Org yg selalu wat camtu, maksudnyer beliau 'shy-shy cat' dan tak 'kondifen' dgn diri sendiri.

2. Selalu tengok jam atau belek kuku @ jari - gerakan tubuh begini bermaksud "weiii, aku bosan giler dgn citer ko... biler ko nak berenti nih?!!". Cover line le skit wp bosan. Kecik ati member kang. [Wp selalu je saya buat gini. hahahah]

3. Urut dagu semasa mendengar - Ini bermaksud kamu sedang menghakimi orang yang bercakap. Nnt org yg bercakap tu akan terasa tak selesa. Drpd kamu urut dagu kamu, lebih baik kamu urut kaki orang yg tgh bercerita tu. Bleh bagi rawatan refleksologi kat dia.

4. Mengecilkan mata - Kalo org tgh bagi pendapat, pastu kamu mmg tak setuju peringkat ke-8 dgn pendapat dia tu, kamu bleh la kecikkan mata. Makin kecik mata, makin tak setuju la tu maksudnyer. Pdhal, ada jugak org yg tersilap mengecilkan mata sebagai memberi gambaran yg dia tgh berfikir. Jd, jangan beri mesej yg salah kepada org ye..

5. Standing Too Close - This just makes people feel uncomfortable. Most people consider the four square feet of space immediately surrounding their body their personal space. Cross this invisible boundary with good friends and intimate mates only. [Kalo buat mcm ni, nnt org akan rasa tak selesa. Kebanyakan org lebih selesa jika ader jarak 4 kaki diantara dia dan org di sekeliling dia. Tp kalo dgn kwn rapat atau pasangan kamu, peraturan ni terbatal secara otometik. ]

6. Usap/sentuh/pegang bahagian muka - Dengan menyentuh bahagian muka kamu semasa bercakap, terutamanya hidung memberi gambaran bahawa kamu itu sedang menipu. Hahaha... [JekJan, ko selalu pegang hidung masa ko cerita. Tapi takper..aku tau ko tak tipu punyer.]

7. Berpura-purak senyum - Say cheeseeeee.... Kita bleh kenal kalo org tu senyum betul-betul atau senyum buat-buat. Sebab bila dia senyum dgn ikhlas, hujung mata dan hujung bibir dia akan berkedut yang akan merubah seluruh wajah dia menjadi ceria. Kalo org yg tersenyum paksa ni, yg berkedut hanya tepi bibir dan tepi mata, tapi airmuka keruh. Melainkan kalo dia menanam tebu di tepi bibir. Hahaha.. *Lawak ah tu konon. [Tapi kalo senyum palsu masa tgh bergambar, dimaafkan]

8. Ketuk-ketuk meja dgn jari atau hentak kaki [tap your foot] - Menunjukkan yang kamu sedang bosan dan tak sabar-sabar nak chow cin chow. [Yang ni pon saya selalu buat...wakaka]

9. Bermain-main dgn objek kecil yang kamu pegang - Contoh macam pusing-pusing pen, tekan-tekan pen mekanikal atau ketuk-ketuk pemberat kertas kat meja, atau main jentik2 getah kat cicak yg ader pada dinding... owhh... no...no..no...no... Nampak biadap.

10. Berdiri dengan sebelah kaki, pastu tukar-tukar kaki plak tu, kejap kaki kiri kejap kanan - Biasanya kalo berdiri lama sgt, kan penat? Terpaksa la buat mcm ni ye dok? Tapi kalo org lain tgk, nampak gaya mcm kamu ni tak menyabar-nyabar. Dan nampak jugak macam kamu nak mengelak daripada berada dalam perbualan tu. Kalo tak tahan sgt penat, bleh la tukar2 kaki utk berdiri seblah kaki ni, tapi amik la masa 5 minit sebelum tukar kaki.

Yeahh.. Dah sepuluh. K la. Saya ngantuk giler. Nak tido lah. Hahaha... Kata ader beberapa puluh kan? Rupa-rupanya 10 jek. Thanks for your reading anyway.

*terseringai = tersengih seolah-olah mcm nampak semua gigi termasuk geraham bongsu. haha..
**menyekodeng = men'skodeng' atau mengintai
hatau hi halam hahasa horang hutihnyer hihehut = dlm nada sengau sebab selsema.

T-Shirt Muslimah Yang Paling Muslimah

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Sekarang ni trend t-shirt muslimah dah makin menjadi-jadi. Macam-macam brand dah muncul seperti yang paling glamer Aqeela-Muslimah, Ilham-Muslimah, Qirani T Shirt Muslimah dan macam-macam la. Pendapat peribadi saya, bagus la perniagaan ni sebab sekurang-kurangnya muslimah yang berusaha nak menjaga aurat boleh pilih pakaian yang sesuai dgn peribadi mereka.

Haaa..... TAPI..... Dalam banyak-banyak T-Shirt Muslimah ada 1 yang paling saya kagum. T-shirt ni memang yang paling 'muslimah' di antara tshirt muslimah yg lain. Jeng..jeng...jeng....


Kuheh...kuheh.... T-shirt ni jadi t~shirt muslimah sebab ada print perkataan 'Muslimah' semata-mata pada baju iteww... Wakaka...

04 August 2010

Weirdest Creatures Ever Found

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Piglet With Monkey's Face [Anak Babee Berwajah Monyet]
Description : The animal has a simian jaw, bulging forehead, small snout and eyes that are so close together that they appear almost attached. Its front legs are much shorter than its back legs, causing it top hop rather than walk on all fours like a normal piglet. The animal was one of five piglets recently born to a sow owned by a family in Fengzhang village, Xiping township.
Penerangan : Makhluk ni mempunyai rahang seperti munyit, dahi tersembul, idung kecit dan mata yang rapat antara satu dengan lain dan semua organ-organ yg saya sebut tu seolah-olah mcm nak bercantum je. Kaki depannya lebih pendek daripada kaki belakangnya maka dia terpaksa la berjalan dengan 2 kaki, berbeza dengan anak babee yg biasanya jalan dgn 4 kaki. Anak babee ni dilahirkan oleh mak dia yang merupakan seekor babee dan ader lagi 4 ekor adik beradik lain yg semuanya babee yg normal je.






Seven legged baby goat in China [Anak Kambeng Berkaki Tujuh] *Wahhh mcm citer dongeng plak...
~Makhluk ni pon jumpa kat China. Tapi tak la pelik sangat. Mungkin kambeng ni kembar siam. Pastu yg sekor lagi tu tak cukup sifat. So, bercantum le mana-mana anggota badan yg tinggal tu kat kembar dia kan?



Monster Washed Ashore in Montauk [Makhluk aneh atau resaksa terdampar di tepi pantai]

Description : This is an actual monster, some sort of rodent-like creature with a dinosaur beak. A tipster says that there is “a government animal testing facility very close by in Long Island,” but unless the government is trying to design horrible Montauk monsters that will eat IEDs and fart fire at bad Iraqis, we’re not sure why they would create such an unthinkable beast. What is the true identity of this creature? Was founded in US.
Penerangan : Makhluk yang menakutkan ni ader nampak mcm tikus mondok tapi dengan paruh yang mcm dinosour. Menurut kata pengkaji siasat, berdekatan dgn tempat makhluk ni ditemui, ader tempat utk ujikaji haiwan milik kerajaan. Kerajaan mana? Mana lagi, US la.. tak tau ler plak kot-kot kerajaan derang ni nak cipta makhluk pelik ni utk jadi subject berani mati, yg akan disumbat bom dlm badannya untuk diletupkan di Iraq ke... tak tau la kan. Tp tergamak betul dierang ni nak mutantkanmakhluk yang tak dpt terfikir dek akal ni. Sampaikan kita pun tak dpt nak teka, apa sebenarnya makhluk ni.



Macam la dunia sekarang ni kan? Ish..ishh...ishhh.....

Sumber rujukan : ChillOutPoint

Internet Itu Salah Satu Fitnah Dajjal?

Sejahteralah ke atas kamu... yg membaca blog ini...

Ntah ler.. Tajuk tu, saya tak tau betul ke tak. Penah dgr la org cakap begitu 13 tahun lepas. Sbb menurut teori mereka, internet ni dapat memasuki setiap rumah di dunia ni. Internet juga tau segala rahsia. Dan banyak juga yang fitnah. Tak caya, cuba la cari apa je kat Google. Burung cenderawasih ke, terung pipit ke, purple butterfly ke, confirm jumpa punyer.

Yang saya nak ceritakan kat entry ni takder kaitan pon dgn Dajjal. Sebab sekarang ni maklumat yang kita ader tentang dajjal masih belum jelas. Jadi, tak perlu la saya nak ceritakan begitu panjang. Tapi nak cerita pasal enjin carian [search engine] seperti Google, Yahoo, Bing, MSN dan lain-lain.

Memandangkan blog saya ni, saya registerkan dengan Nuffnang, maka setiap kali blog saya ini dilawati, saya akan dpt report berapa org yang masuk dan dari mana. Tapi jangan risau, spesific person mereka tak beritahu. Kang ramai plak yg takmo singgah lagi blog saya ni sebab takut saya tau mereka stalker.. Takper..takper.. teruskan la jadi stalker saya. Saya tak kisah pon. Sebab tak luak apa-apa pun pada diri saya.

Dan biasanya Nuffnang juga akan report, blog saya ni dilawati berdasarkan carian daripada keyword apa. Contohnya, katakan ader sorang yang nak tau pasal syampu untuk rambut berminyak, so beliau taip kat Google 'Syampu untuk rambut berminyak' kemudian tekan 'Enter'. Maka akan tersenarai la result carian beliau tu termasuk la blog saya. [Sebab saya kan penah citer pasal syampu tu]. Then nanti dlm statistik Nuffnang akan disenaraikan keyword apa yang pelawat-pelawat blog saya cari. kadang-kadang kelakar pun ader tau. Contohnya ; 1) suhu sejuk, 2) crocs kafir, 3) tukaran wang asing malaysia, 4) jln burmah mazda dealer dan yang terbaru tadi, ada juga orang cari 'iskandarcakes' dan jumpa dalam blog saya. Hehehe.. Sweet... (Mr N.I.W, hye... how are you? heheh...peacee... )

Kesimpulannya, kalo baca keywords yang biasanya orang taip kat Google ni, memang kelakar-kelakar. [Sorry, contoh yang betul2 kelakar saya tak dpt nak bagi, sbb Nuffnang cuma ader archive selama sebulan je.]. Walaupun kadang-kadang kita nak search apa-apa kat Goggle pun dah rasa mcm 'eh, ader ke benda ni kat internet?', ataupun ayat yang pelik-pelik je contohnya mcm 'lagu tema drama jepun Overtime'. Takpun, 'pendakwaraya kes liwat digugurkan'. hahaha... sampaikan text box kat search engine tu dah tak muat nak tampung keyword kamu yang dah macam paragraph words. Biasanya saya le yang selalu buat karangan kat text box tu. kekeke.. Sebab tu saya tau.

Kaki Kiri...

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Sebab tu orang-orang tua kata.... Jangan buat jahat pada orang. Nanti Tuhan balas. Ari ni JekJan MC sebab sakit mata. Tapi beliau ader beli kek dengan saya. So, beliau dtg la ofis kejap tadi utk amik kek tu. Cuma beliau tak naik ke atas, saya yg turun ke lobi utk bagi kek tu kepada beliau. Sampai je kat luar lobi, saya nampak Jekjan tunggu dalam keta Wira SE merah beliau. Dgn husband beliau yang bakal jadi pembaca berita RTM tu. Ngehngeh... Saya rasa mcm nak gelak kan dierang sebab dua-dua org MC disebabkan sakit mata. Pastu saya pun tutup mata dengan tangan konon-kononnya tanak bagi jangkit penyakit mata mereka tu.... Then.... huhuhu..... saya tak perasan saya dah sampai tangga, anak tangga dah bermula pastu saya tersalah pijak tangga tu seolah-olah saya masih nak pijak lantai dan kaki kiri saya terpeleot bersama kek di tangan. Ada sorang lelaki pertengahan usia kata atas tangga tu macam terkejut sebab saya melatah oppocot cot cot.... Dan beliau cakap kat saya, "eh, baik-baik turun tangga tu".

Errm... Biler dah nampak saya dah terpeleot tu, apalagi.... Jekjan dgn husband beliau kat dlm keta tu bantai gelakkan saya. Arghh.... pastu sampai kat Jekjan, beliau cakap... "Tu la... lain kali kalo nak turun tangga jangan tutup mata", sambil sambung gelakkan saya lagi. Cheeseee....

Dah la masa balik kampung ari tu, kaki kiri saya terhempap dengan besen besar betul-betul kat atas tulang, masa nak tadah air. [sempena air di empangan Chereh yang akan dilepaskan yg akan menyebabkan bekalan air paip di Sungai Lembing akan jadi coklat]. So, untuk menjamin kebersihan air untuk kegunaan mak dan abah saya maka saya tadahkan la air bersih untuk mereka.

Hari yang sama tu, saya nak balik ke KL. Nak tumpang abang saya sebab beliau nak ke Cameron Highlands melawat projek di sana. Saya call beliau untuk minta beliau amik saya di rumah di kampung, instead of dia suh saya tunggu di bandar Kuantan, naik bas sendiri ke bandar Kuantan. Abang saya setuju amik saya di rumah, TAPI dengan syarat; SAYA PERLU SEDIAKAN BUAH DUKU UNTUK BELIAU. Buah duku tu, kalo nak amik, kena panjat pokok ler nampak gayanya. Mana ader sesaper dah kat umah time tu. Takkan nak suh mak saya. Beliau sakit jantung. Kakak saya pulak preggy woman. Anak-anak buah plak semua gi skolah. So how? Me la yg kena panjat kan? huhuhu.... Pokok duku tu.... bukan macam pokok rambutan yang rendang dan banyak dahan. Tapi batang pokoknya sepanjang 2 meter, pastu dahannya tak memanjang ke tepi. Buahnya plak tumbuh kat dahan yang tinggi.
Haiih.... Dengan seluar tido putih bunga-bunga kecit kaler pink, saya panjat gak la pokok duku sebab dah janji dgn abang saya. 2 meter pertama guna tangga, pastu baru naik pokok tu betul2. Cabang antara dahan dah la sempit. Mcm lastik jer. Saya pijak sampai tersepit kaki kat celah dahan tu. Heheh.. Kaki kiri gak... Dan yang bestnya...pokok itu.... penuh dengan serangga yang berpinggang ramping..... [kerengga]. Tapi, mungkin disebabkan mind power saya kuat, maka aura saya dah membuatkan semua kerengga-kerengga tu ketar gigi nak dekat dgn saya. Heheh...


Buah duku tu mmg manis giler. Tak terkalah. Cuma tak sempat nak bawak balik bagi kawan-kawan. Sebab kesukaran nak memanjatnya. Dapat 2 kilos jer. Huhuh...

Jadi, itu je la citer saya berkenaan kaki kiri saya. Muahahaha... Mesti beriya korang baca, pastu rupa-rupanya tah hapa-hapa je citer ni. :D

03 August 2010

Berkembangnya Revolusi Lobot*

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog i ini...

*Lobot = Robot. [Maklumler.. baru balik kampung. Jumpa anak-anak buah yang bercakap pelat, gini ler jadinya.

Saya baru je bayar bil broadband Celcom. Secara ONLINE. Via Maybank2u. Dan juga sempat membeli airtime kredit Celcom, juga di Maybank2u. Lega rasanya.... Sebab sebelum ni, saya bayar bil Celcom kat kedai Celcom di MidValley [Kot-kot sesape yg tak tau, kedai Celcom di MidValley letaknya di depan Carrefour, seblah Derrick and Team]. -->Pengguna Celcom tegar aku ni rupanya.. wakakaka..

Saya mula menggunakan urusniaga perbankan secara online ni sejak saya beli kereta. Tapi pada permulaannya, sempat jugak la selama 6 bulan saya bayar ansuran keta saya secara tradisional iaitu dengan 'mencuri' waktu ofis, memandu ke Public Bank yang berdekatan, keluarkan duit dari ATM, isi borang menggunakan pen dan ambil no giliran kemudian tunggu sehingga no giliran dipanggil. Kemudian, pegi ke kaunter yang memanggil dan serahkan wang tunai beratus-ratus lemon bersama borang yang siap diisi. Leceh kan? Nak kuarkan duit lagi. Nak isi borang la. Amik no giliran la. Aduhh... Buang masa sungguh.

Waktu tu, semua urusan perbankan, amik masa yang sungguh lama. Katakan kamu ada urusan pindahan wang dengan 4 bank [senang citer kita ckp je la utang dengan 4 bank], Public Bank, AmBank, CIMB dan RHB Bank. Rasanya kalo kita nak gi bayar semuanya dalam hari yang sama, pada hari bekerja... lebih baik amik cuti je. Sebab nak parking keta lagi. Kawasan bank tau-tau je la kan. Sesak nyer bukan main. Nak amik no giliran lagi. Kadang2 no giliran yg kita dapat ialah 1055. No giliran sekarang adalah 1005. Pengsan nak tunggu lagi 50 orang.


Sekarang ni senang. Semua pemindahan wang bleh dibuat dalam waktu yang singkat. [kalo amik masa lama sebab internet slow, tak dapat la nak tolong kan... heheh...]. Saya bukan setakat bayar loan keta je guna Maybank2u. Bayar sewa rumah, beli prepaid, bayar utang pelajaran MARIA, bil Astro, insuran nyawa, bil credit card dan yang terbaru.... buat pembelian online. Beli baju online. Beli buku online. Senang je. Transfer2, dapat bungkusan pos. Cool huh? Bukan tu je, beli kek pun saya transfer je duit kepada penjual kek itu. Saya jual tudung, org nak bayar pon transfer2 jer.

Kemudahan ni semua memang sangat membantu. Saya sungguh suka sebab saya tak perlu lagi susah2 ke sana ke mari untuk agih-agihkan duit gaji saya kepada orang lain. Ye lah... Mana tak nya.... Duit gaji yg kita nanti-nantikan, yg kita dapat hasil dari keja gigih yg kita lakukan selama sebulan, tetiba nak kena bagi kat orang lain. Dah la nak bagi tu plak kita gak yg kena bersusah payah, berpeluh-peluh jalan kaki, naik train, naik tangga. Huuuhhh... Mencabar, mencabar. Dalam masa yang sama, keselamatan kita pon lebih terjamin bile kita mengurangkan risiko untuk dirompak sebab kita dah tak perlu bawak duit ribu-ribu dlm tangan masa nak pegi bank. Tul tak? Dan kalo nak gi shopping pun skrg ni, bawak ATM kad pon dah bleh bayar di kebanyakan pasaraya. [sila pastikan di dalam akaun anda masih mempunyai baki simpanan yang mencukupi bagi mengelakkan your waterface will be dropped in a public.]

Cara citer macam bagus je kan? Tapi perasan tak... Biler semuanya kita lakukan secara online, kita semakin kurang berurusan dgn manusia. Sebab kita dah makin jarang berjumpa dengan mereka. Kalo dulu, kita masih berurusan dgn petugas kaunter, senyum2 kambeng kat dierang. Pastu masa tunggu no giliran, bleh sembang2 dgn pelanggan lain yang juga sedang menunggu. [Padahalnya saya takde pon sembang2 kalo tunggu no giliran. hehehe.. Tapi walaucanner pun, masih lagi berada di kalangan manusia. Dikelilingi manusia. Tengok ragam manusia yg macam-macam.]. Kalo dulu, setiap bulan, kita berurusan dengan manusia seramai 20 orang, sekarang ni mungkin dah jadi 2 orang je. Tu pon kalo kalo kita pegi public toilet dan kena bayar 30sen. Tu pon kalo ader la. Kalo dulu, setiap kali nak balik kampung, time bayar tol, masih berurusan dgn manusia yg menjaga tol, tapi sekarang dah guna touch N go. Lagi skali takyah jumpa org.

Dasat kan? Makin lama makin kurang hubungan kita sesama manusia bila kita makin maju. Tapi tu la... Semua ni adalah perkara yang memang akan terjadi biler teknologi makin berkembang dan dunia makin maju. Silap2 esok, nak beli nasik berlauk pon kena beli ikut mesin je. Masuk duit, tekan butang 'Nasi', kuar nasik, then nak tambah lauk, masukkan duit lagi, tekan butang 'Ayam Masak Merah', pappppp...kuar seketul ayam dgn kuah2 skali dari mesin. Tak mustahil kan?

Susah-susah sangat nak bela kucing sebab takut nak beliau buang najis merata-rata, saya bela je robot macam ni... chinggggg!!!!

Yang Ini Juga Menarik

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...