Iklan! Iklan! Sila Click!

29 July 2010

AMAN

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Biasa kita dengar orang kata "Saya bangga menjadi rakyat Malaysia, kerana negaranya aman, hidup bersatu padu dan berbilang bangsa". Mcm bosan pun ader jugak saya dengar ayat tu. Macam terlampau cliche. Balik-balik ulang ayat yang sama. Padahalnya... betul ke Malaysia ni aman? Makmur? Damai? Sejahtera? Akan? Kujunjung? Dan? Kujaga?.. Heheheh... [Sarkas je yer. Harap maaf. Itu sebenarnya adalah lirik lagu yang saya pernah nyanyi semasa koir di tingkatan 1 dulu.].

Malaysia ni betul ke aman? Aman yg bebas dari peperangan, yes. Memang betul. Tapi dari segi lain? Walaupun tak ada peperangan, Malaysia ni selamat ke tak? Apa maksud A.M.A.N tu? Fikir sama-sama yer.... Ayuh jawab soalan saya;

Jika Malaysia ni betul-betul aman, kenapa kita perlu pasang grill kat pintu dan tingkap kat umah kita? Dan kalo terlupa nak kunci grill, alamatnya... kul 4 pagi kang bangun tido, parang dah dekat leher. [kena rompak]

Kalo Malaysia ni negara yang selamat, kenapa ada kereta yang dipecahkan cermin tingkapnya dan tuan punyer keta dirompak, di khalayak ramai semasa terperangkap di dalam kesesakan lalulintas pastu orang lain yg tengok hanya mampu tengok dan merasa ketar lutut?

Kalau Malaysia ni sejahtera.... kenapa masih ada orang yang berebut jawatan di masjid dan bergaduh dalam masjid? Bukankah memalukan?

Kalo Malaysia ni aman.... Kenapa ada mak ayah yg disembelih dalam umah sendiri oleh anak mereka, dan kenapa ader mak ayah yang bunuh anak mereka sendiri di longkang2, atau di lubang jamban?

Jika Malaysia ni aman, kenapa ramai je perempuan2 yang diperkosa kemudian dibunuh dengan kejam oleh orang-orang yang mereka kenal?


...............


Okay, cuba kamu bayangkan suasana negara Palestin yang dilanda peperangan dengan 15R43L [code rahsia ni..hehehe.]. Ada tak kejadian rumah diceroboh oleh askar-askar yang menjajah? Ada tak kejadian, harta milik seseorang dirampas oleh askar-askar musuh? Ada tak askar-askar musuh membunuh orang-orang tua dan kanak-kanak? Ada tak perempuan-perempuan dirogol dan dibunuh? [merujuk juga kepada peperangan di Bosnia Herzegovina dahulu]. Semua tu ada berlaku tak di Malaysia? Ermmm... Ada kan? Dah tu, sama ke tak sama? Kalo mereka tidak aman kerana peperangan, tapi kita walaupun tidak berperang, adakah kita aman? Nak biar anak main kat luar rumah sendiri pun tak berani. Kang kena culik la, kena liwat la, kena rogol la... mcm2 kan?

Kemajuan, kemajuan la jugak. Tapi biarlah kemajuan dari segi yang berpatutan sahaja. Takkan la kemajuan dari segi meningkatnya masalah sosial pon Malaysia nak amik? Kot? Huhu... Apa laaaa.... Bagi saya.... Malaysia ni aman dari segi luaran aje. Sedangkan dalamannya berkecamuk. Kamu setuju tak? :). Terpulang. Saya cuma mengeluarkan pendapat saya yang kurang faham tentang kenegaraan. Aman Malaysia!

I'm So Gay...

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ku ini...

"Why are you smiling?"
"Because i'm gay"
Huhhh??? WTF????!!!

Ye lah... memang betul pun 'gay' tu ada dua maksud. Satu bermaksud "happy, carefree, joy or bright and showy". Dan satu makna lagi, homosexual. Tapi jarang benor org nak guna perkataan 'gay' tu untuk menggambarkan kegembiraan. Kan? Mesti kalo sebut je gay, dah sah-sah terbayang dua orang lelaki berlawan pedang. Kehkeh... Statement cam cipan.

Haaa....apakata kalo saya gantikan penggunaan perkataan 'happy' menjadi 'gay'....
maka ayat "I'm so happy to meet you" akan jadi begini;
"I'm so gay to meet you".. .Hahaha.. Giler.
"I was born to make you gay".

Mungkin tak sesuai kot nak gunakan perkataan tu. Sebab bunyinya sungguh menyeramkan. Goosebumps.

Kekekeke... Saje je bikin panas di petang-petang begini....

28 July 2010

I'm Sorry Sir....

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Hari ni, En Z sepatutnya perlu attend software presentation dari satu syarikat luar. Beliau kata syarikat tu international base. Pastu dalam masa yang sama, beliau ader meeting internal Division. Maka, beliau suh saya jadi penyampai utusan kepada wakil syarikat yang nak buat presentation tu. Beliau suh saya sampaikan amanat beliau dgn menyatakan bahawa presentation tersebut mungkin bermula sedikit lambat. Sebab meeting yang beliau masuk tu akan habis lambat. Dan beliau minta saya, suruh wakil syarikat tu tunggu di bilik Meeting no.1 tingkat 18. Saya pon mula la berpeluh tali pusat sebab nak bitau berita sedih dalam English ni. Tapi to be honest, kalo nak speak English dgn foreigner saya lebih berani berbanding nak bercakap dgn local people in the same language. Sebab local people suka gelakkan org kalo grammar bersepudei.[pekataan yg selalu digunakan oleh En Stormpong dan saya yg bermaksud, berterabur, bersepah].

Saya pon dgn muka purplenya... ckp le kat 2 org wakil tu
"Excuse me sir, are you from ***** International?".
"Yes, can i see Mr Z, please?".
"I'm sorry sir. Actually, Mr Z is in a meeting. Would you wait for him in Meeting Room 1 at Level 18? He will be there right after the meeting is finish".
"Ok... Sure."


*sepatutnya meeting tu kul 10 pg.

Hihi... Lega rasanya. Dapat jugek saya berkomunikasi dengan lancar tanpa kelihatan bodoh. Kemudian, saya sambung keja saya. Kul 10.48pg, EnZ dtg lagi kat saya dan suh saya pegi turun tingkat 18 utk bgtau orang-orang tadi sekali lagi bahawa presentation tu dibatalkan. Boleh tak? Huhu... Masalahnya, saya le yg kena cakap dgn mereka. Malu je rasanya nak bgtau derang. Sbb mula2 suh tunggu. Pastu cancel plak. Huwaa..huuuwaa.. Tapi apa je yg saya bleh buat? Arahan boss.. Kena patuh.

Saya ajak JekJan temankan, untuk turun ke tingkat 18. Saya pegi kat waiting area depan meeting room 1 tu. Dan terpaksa le buat muka purple lagi skali... Kali ni ader 3 org plak.. Mungkin yg ke3 tu adalah boss kepada yang 2 org mula-mula2 tadi kot. Sbb beliau nampak berkaliber semacam je.

Walaupun dalam hati dah rasa mcm ader taman neraka, tapi saya teruskan melangkah... dan mula la speaking berterabur dgn muka yg 'confident di luar, nervous di dalam'.
Saya bukan nervous pasal kena speaking. Tapi nervous sebab nak bagitau meeting tu cancel. Nervous + rasa bersalah dan tak sampai hati sebab org tu dtg susah-susah. Kalo dah tau ader meeting lain, bg la tau awal2. Tak baik buat org macam tu.

"I'm sorry sir. Mr Z is still in the meeting. And i afraid the meeting will take another longer to end. " [Alamak... canner aku nak cakap ni..tanpa mengguris hati mereka...]
"Okay... "
"Sir, Mr Z wants to call off this presentation. And he will inform you after he set another time to meet you."
"Owh..okay, then i will contact Mr Z directly to confirm about the new time to meet."
"I'm really sorry on behalf of him"
"No..it's okay.. Thank you.."

Yang penting, nasib baik le derang tak buat muka bengang. Kalo tak, haku le yg hadap dulu. Tu la yg saya berdebor tu. Huhu.....

Lepas En Z abih meeting, dia tanya saya... "Mcmn tadi? U dah bgtau dierang?".
Pastu saya jawab "Dahhh... Sian dierang. Sampai hati En Z buat dierang macam tu. " [ceh..selamber je aku ckp gitu kat bos aku]
Beliau jawab "abih, nak buat mcmn... "

Hehehe... Mana-mana je la.

27 July 2010

Makan.. Melantak.. Mentekedarah..dan Bersugi

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Khamis depan telah disepakati oleh orang-orang ofis untuk buat majlis makan-makan sempena menyambut bulan Ramadhan Al Mubarak. Sebelum menu muktamad diemailkan... Puan Organizer tanya dulu kepada semua orang-orang kat ofis saya, nak lauk ayam ke kambeng gurun untuk nasik arab. So, ramai2 sepakat pilih ayam, sebab kebanyakan orang tak makan kambeng. Salah sorang yang tak makan kambeng tu adalah saya. GamGam plak, diantara ayam dan kambeng, beliau pilih Izwan. ngeh..ngeh...

Kenapa saya tak makan kambeng? Apa salah kambeng? Atau, adakah saya menganggap bahawa kambeng itu terlalu comel, lalu tidak sampai hati untuk meratah dagingnya? Al-kisah nya.... Masa kat kampung dulu... selalu tiap2 malam atau petang atau pon pagi, biler tgh syok lepak kat dlm umah, tetiba je ader bau busuk yang kuat giler menandakan ader kambeng masuk dalam pagar dan lalu kat bawah umah saya. Busuk dia memang takleh tahan. Kalo tak tengok pon, dah tau ader kambeng masuk. So, maknanya... kambeng tak sesuai jadi pencuri, sebab mesti akan kantoi. Wakakaka. Maka sebab tu la saya tak makan kambeng. Sebab saya anggap kambeng tu busuk. Walaupun kalo sekarang ni, yg biasa dimasak bukannyer kambeng kampung yg busuk tu, tapi ntah la... mind setting saya dah rasa mcm takleh. Tapi saya penah la try makan masa buka pose kat Tropicana Golf Club tahun lepas. Tak berdosa pon daging kambeng tu. Ok je. Cuma tak jatuh hati je. So, takleh couple le dgn daging kambeng. Cuma suka as a friend je. Hahahah...

Dan saya juga tak makan arnab. Sebab saya suka arnab sebab beliau chumel... Jadi, tak sampai hati nak makan. [Nasib baik aku tak anggap ayam dengan lembu tu chumel... Kalo tak, hancho la... aku nak makan apa je??!]

Pastu saya tak makan itik. Sebab dulu juga masa dok kat kampunng, ader jiran saya bela itik. Dan saya selalu tengok itik-itik ni activity mereka sungguh tak senonoh.... pengotor nak mampus... Main berkubang2 dalam limbah... Makan dari limbah. So, agak geli nak makan.

Then, saya tak makan ikan keli.... Sebab mak saya tak makan ikan keli. Sebab mak saya tak makan ikan keli ialah kerana [beliau citer kat saya]... masa zaman beliau kecit2 dulu, orang-orang kampung beliau, 'melepas' kat dalam jamban yang dibuat di atas permukaan paya/parit. Dalam tu banyak ikan keli. Dan mak saya citer, biler org melepaskan 'harta pusaka' dari usus masing-masing, maka ikan keli dalam parit tu pon berebut-rebut makan harta pusaka tersebut. So, sebab tu la mak saya tak penah masak ikan keli kat umah saya. Jadi, sbb tu saya tak kenal pon ikan keli sebagai lauk. Kalo sebagai hasil memancing abg saya, saya tau la. Sbb masa kecit2 dulu, saya selalu jadi 'ekor' Abang Di saya untuk pegi memancing. Catch and release ajer. Selalunya dapat ikan keli kalo beliau memancing. [Abang saya tu lagi la sakainya. Ikan yg beliau makan hanya ikan-ikan bersaiz Sheila Majid je. Kalo yang bersaiz Adibah Noor atau Syanie, beliau tak makan.]

Padahalnyer... ikan keli dan itik yang dijual zaman skrg ni, mesti la bukan ikan keli dan itik yang sama pada zaman dahulu. Mestilah mereka diternak dan diberi makan yg elok-elok. Tapi dah saya sendiri yang sakai sangat. Mind setting dah rasa tak boleh. Maka takleh ler...

Kalo nak cerita pasal makanan, apa yang boleh dimakan, dan tak boleh dimakan ni... erm.... panjang ceritanya... Kalo artis-artis yg gorjes dan menjaga kecantikan selalu akan kata 'you are what you eat'. Memang betul pon. Tapi prinsip mereka itu hanya demi kesihatan dan kecantikan semata-mata. Tapi jika saya.... i am what i eat... saya lebih melihat dari sudut agama. Makanan yang saya makan, dulu main belasah je. Asal nampak sedap, kalo orang lain makan, saya pon makan gak le. Kalo masuk restoren yang agak 'syubhah' tu walaupun dalam hati cuak jugak, tapi biler tengok ader orang bertudung tengah makan kat restoren tu, so hati yang cuak dah jadi yakin. Syubhah tu saya tak pasti maksud sebenarnya. Tapi sekefahaman saya[eh, ader ke pekataan 'sekefahaman' ni? Main reka je..heheh..], syubhah tu adalah, apabila diragui sama ada halal ke haram, maka otometik akan jatuh syubhah. Kira senang cakap mcm bersubahat la. Ko tak buat pon pembunuhan tu, tapi ko tengok dan ko rahsiakan dari polis. Maka ko bersubahat. Bersubahat hukumnya? Yerrr... Pandai... Berdosa. [Contoh restoren yang syubhah : restoren yang jual makanan-makanan biasa... mcm ayam goreng, jagung panggang, tapi dlm masa yang sama... restoren tu menyediakan arak sebagai salah 8 menu di situ. Kalo arak yg jelas haram tu dah dijual di situ, maka kamu yakin ke ayam yg mereka hidangkan itu disembelih? Sedangkan umat Islam sendiri pun dah tak kisah dgn daging ayam yg mereka makan tu disembelih atau tidak, jadi apatah lagi pemilik restoren yang bukan Islam tu? Ermmm... Maaf la... Pandangan saya mungkin agak 'kampung' di sisi orang-orang moden. Tapi takper la.. tu prinsip saya. Prinsip lu, lu ikut la.. wa tak campor!]

Kang kalo saya sambung lagi entry ni dengan topik, syarat-syarat sembelihan, hukum sembelihan, jadi buku plak ni kang. So, kamu cari la sendiri. Kamu juga Islam. [saya yakin blog saya ini hanya dibaca oleh orang Islam. Sbb saya tulis dlm bahasa Melayu, bahasa yang kian 'melayu' ini]. Makanan yang kita makan ni la yang membentuk diri kita, perangai kita, hati kita. Kadang-kadang secara tak disedari.... kamu rasa tetiba je malas nak solat. Atau rasa macam tak bersalah je buat maksiat.... Maka kamu menyalahkan syaitan. Betul juga. Syaitan kan menghasut. Tapi kamu perlu semak juga apa yang kamu makan. Kalo liat je nak buat kebaikan tu... check la apa yang kamu makan. Mungkin dah termakan makanan haram. Jadi darah daging. Makanan haram ni, bukan semata-mata makanan tu sendiri... Mungkin juga sumber kewangan yang kamu gunakan utk membeli makanan tersebut pon... boleh jadi juga. Maka... Cuba la yer? Berhijrah la. Hijrahkan diri sedikit demi sedikit. Tak rugi berkorban utk lepaskan semua yang haram tu semasa di dunia yang singkat ni, kalo ganjaran di akhirat yang kekal itu lebih baik.

*Saya kena belajar buat sushi sendiri la.. Memandangkan Menteri di Jabatan Perdana Menteri kata, "tiada satu pon restoren Jepun di Malaysia ini yang dapat status halal, kerana mereka[pengusaha2 restoren makanan Jepun itu] sebagai berkata, makanan Jepun tidak boleh jika tidak diletakkan bahan 'itu'.". Tak dijelaskan pulak apa yang dimaksudkan dgn 'itu'. Mungkin binatang haram tu atau mungkin juga air kencing setan. Jadi, biler dah tak tau tu, saya tinggalkan je la... Tak berbaloi aku nak buat degil, utk memuaskan nafsu sendiri dgn makan benda-benda yang tak diketahui tu dan hasilnya, diri sendiri hancho. Darah daging kotor. Slow-slow ye Lyd... Berubah... InsyaAllah ganjaran yang lebih besar di akhirat.[Takper la kalo ko nak cakap aku poyo. Aku tak kisahnya... Diri aku... Aku berusaha yg terbaik utk diri aku. Asalkan aku tak kacau orang. Weehuuu...]
Feveret Saya. Tuna Mayo dan Egg Mayo. ELeh... Senang je. Bleh je aku buat sendiri ni... To En Strompong : Nanti saya buat sushi, saya kirim kat awk skit yer? Dtg amik yer? Naik beskal Giant. Heheh..

Pandangan Yang Menarik...

...untuk dibaca. Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Petikan ini adalah diambil dari tulisan Saudara Redhuan D. Onn

"Hari pertama saya memeluk Islam pada tanggal 12, 1980 TM juga merupakan hari pertama saya mula mempelajari Islam secara bebas dan sah. Saya diberitahu bahawa saya sudah menjadi satu kain putih seolah baru lahir. Segala ilmu dan pengetahuan saya sebelum itu hendaklah dicuci semula sekiranya kotor.


Fahaman seperti bahawa manusia itu hatta Anbiya wa Mursalin itu berkuasa, malah tiada kuasa secebis pun apa jua makhluk dalam alam luas ini yang semuanya dijadikan oleh Allah SWT. Hakikat ini merupakan cahaya murni dalam sanubari saya yang baru saya tersedar sudah ada selama ini pada saat kejadian saya olehNya.


Dengan kehendakNya yang Maha terpuji saya dilahirkan sebagai seorang hambaNya yang berkulit bangsa Cina Hokkien dan dengan lidah bahasa ibunda Kantonis dan ayahanda Hokkien. Kemudiannya saya disekolahkan dalam aliran Inggeris, satu lagi lidah yang termasyur dan terumum dari Ayat tanda kebesaran Allah SWT.


Maka dengan melalui kehidupan pada zaman ini Allah pernampakkan kepada hamba dia ni jalan yang lurus dimana yang terkeluar darinya ialah perkara bendanya iaitu yang pertama, fahaman, percakapan dan prilaku syirik. Itu yang paling tidak dimaafkan. Zina dan bunuh boleh dimaafkan. Syirik tidak sekali-kali.


Namun saya mula memeriksa apakah perkara yang boleh mengeluarkan seseorang itu dari Islam dan kedalam syirik dan saya terkejut dan insaf serta sedih bahawa banyak dari amalan dan percakapan kaum seagama saya iaitu umat Melayu yang memang sedemikian. Bukan sahaja dari segi kepercayaan kepada bomoh, tangkal, kuasa manusia, tangan manusia memberi rezeki tetapi juga dari segi cara kita bercakap dan berdoa - terputus dari menyembah Allah dan tidak lagi mengagungkanNya. Samada halus atau tidak ia tetap kasar dan jelas. Apabila kita mengatakan bahawa Allah itu jauh dan 'tidak ada rezeki'. Begitu juga apabila kita berkata, "nanti syoru miss", kita sebenarnya menjatuhkan martabat kekhalifahan yang Allah SWT memberi kepada kita dan mengelurkan diri dari perlindungan yang Islam telah meletakkan kita di dalamnya.


Fahaman anismistik peninggalan dari seni kuno sebelum Parameswara masuk Islam masih terbawa-bawa dan dengan pegangan taklik buta dan jahil kita masih tidak mahu meninggalkannya.


Adat menyembah raja dengan panggilan yang menyamai cara kita memanggil Allah adalah sesuatu yang cukup menakutkan saya kerana terdapat undang-undang negara yang melarang kita menghina raja dan boleh dijatuhkan hukuman Akta Hasutan. Padahal kita di sini hanya ingin menyatakan yang benar tanpa mendekati istana. Itu sebabnya saya tertarik dengan banyak tulisan Imam-imam muktabar sebelum ini yang antara lain (Imam Muhammad al-Ghazali) yang melarang ulama mendekati istana. Menerima pinggat apatah lagi.


Ini sudah akhir zaman. Ada hadis yang menasihati duduk lagi jauh dari bandar lagi baik. Hatta sampai dalam hutan rimba dan makan kulit kayu pokok lebih baik dari hidup mewah dengan gelaran padahal hina disisi Allah SWT.


KepadaNya saya merayu dan saya bersedia kembali. Itulah sebaik-baik akhir - husnul-khatimah. Apa jua yang Dia kurniakan kepada hamba ini yang adalah cukup mewah dan agung sehingga tidak terlayak rasanya.

"

26 July 2010

Model Terbaru Luis Vuitton

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....

Nah! Tengok gambar ini...


Giler babai beliau ni punye macho. Padahal beliau hanya seorang pengemis dan gelandangan*. Tiba-tiba beliau jadi popular bila seorang jurugambar amatur, merakam gambar macho beliau itewww dan upload kat internet. Maka nama beliau pon ke-ba-boom la kat alam maya. Jadi satu fenomena fesyen yg baru. Fesyen icon. Padahal beliau sendiri tak tau pon beliau dah popular. Hehehe...Mcm comel je biler innesen.

Asalnya beliau ni dari kampung. Pindah ke bandar utk sara hidup 2 anak dan sorang isteri beliau[family beliau tak ikut pndah ke bandar. Dok kampung je la senang. Bleh bela ayam.]. Mula2 beliau keja kuli je, pastu kena rompak. Lepas kena rompak tu beliau kena buang keja plak. Start dari tu la beliau jadi gelandangan. Iskk... Pastu terus lost contact dgn family beliau.

Biler dah femes, peminat2 beliau bagi gelaran 'Brother Sharp' kat beliau. Padahalnya... kalo kamu Google nama dia, akan nampak le gmbr dia yg lain2. Padahal tah hapa2 jer. Gmbr yg saya tepet kat entry ni je yg macho pon. Yang lain hancho. Siap pakai gaun pompuan lagi.

Gambar yg saya tepet ni nampak macho giler;
1) Sebab rambut bersepah yg kebetulan je nampak cool. Padahal tak sengaja, bangun2 tido, rambut berserabai, takder cermin, tak mandi tetiba org dtg amik gmbr. Kebetulan plak fesyen rambut tak mandi tgh jadi trend plak kat seluruh dunia. Erm.. elok beno la tu.

2) Sebab airmuka dia tu.... Muka serius. Memang nampak macho. Kesimpulannya, lelaki kalo nak nampak macho, kena buat muka serius. Tapi jangan muka garang. Muka serius kena berkerut skit, mcm tgh memikirkan masalah negara, sambel isap kokor.

3) Jacket dia tu, nampak cool la jugek. Peminat-peminat beliau kata jacket itu nampak seperti Luis Vuitton. Dan tali pinggang plak nampak seperti Gucci Limited Edition. Peminat-peminat beliau tu mesti dah jadi macam peminat-peminat Mawi World masa Mawi tengah disanjung2 dulu. [termasuk la aku yg minat Mawi masa tu. hahaha...kantoikan diri sendiri..]

4) Dan kebetulan lagi skali, gambar tu dirakam masa beliau sedang melangkah. Dan nampak la macam model kat pentas peragaan. Wahhh.... Caya lah Guorong ni.

5) Dan sebab yang terakhir adalah kerana jurugambar tu yg pandai amik gambar. Cuba bagi kat aku amik gmbr tu. Confirm takder efek apa2 pon kat Guorong. Hehehe...

Sekarang ni beliau dan jadi penasihat fesyen bagi pertunjukan fesyen kat China. Untuk maklumat lebih lanjut, taip le nama 'Cheng Guorong' di Google.

*gelandangan = orang-orang yang tidur di jalanan kerana tiada tempat tinggal. Dlm 360 dan 999 selalu sebut pekataan ni.

Usaha Lif Kejayaan

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Usaha gigih saya pada pagi ini ialah, men'distribute'kan sample kek kepada sahabat handai dan rakan taulan di pejabat. Kuheh..kuheh... Pagi semalam saya sudah memotong kecit-kecit kek-kek tersebut, lalu menempatkan mereka di dalam plestik. Tapi saya hanya beri pada org-org tertentu sahaja. Sbb terhad. Separuh kek, saya dah ngap. Muehehehe...

Penerangan gambar : Yang berwarna kulit Afro American itew adalah Chocolate Cake. Yang berwarna cokelat kekelabuan seperti melayu-jawa iteww ialah Banana Cake dan yang berkulit coklat kemerahan melayu-gurkha itewww ialah Carrot Cake.

Kek-kek ini sungguhhhhh sedap. Sila beli. RM12 sahajer ye tuan-tuan dan puan-puan.

25 July 2010

Buruknyer lah....

...blog header aku ni... Sungguh tak kretip nak design sendiri. Zila-Chan.... Tolong design satu blog header utk aku bleh tak? Nak yg bertemakan matahari terbit. Kekeke.. sukati je order.

Membaca Hanya Untuk Budak Skema!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Tajuk post yg saya letak kat atas tu.... adalah pendapat yg sungguh bangang lagi bangsat. Huhu.... Statement tu bukan statement orang lain. Tapi saya sendiri yg kuarkan statement tu. Tapi tu dulu la... Sewaktu saya perasan yg kononnya saya ni seorang yg cool, tapi cool dalam cara yang sebenarnya tak cool langsung. Syok sendiri je lebih.

Bila saya kenangkan zaman sewaktu saya kecil dahulu, seingat saya, saya sangat suka membaca. Abang-abang dan kakak-kakak saya selalu membeli buku cerita untuk saya apabila mereka balik kampung.[ada yang dah kerja, ada juga yang masih belajar di universiti dan ada juga yang masih bersekolah, tinggal di asrama]. Owh.. Lupa nak bitau [tapi ramai je yg dah tau..heheh].. Saya ni adalah anak bongsu Abdul Rahman.

Kak Teh saya banyak membeli buku-buku tentang kisah nabi-nabi dan kisah-kisah teladan di zaman kegemilangan Islam. Saya sangat berterima kasih kepada beliau kerana di atas jasa beliaulah saya kenal nabi-nabi junjungan kita, dan para sahabat.[walaupun tidak kenal secara mendalam, tapi sekurang-kurangnya saya tau la juga kisah Nabi Yunus yang ditelan ikan Yu, Nabi Sulaiman yang pandai berbicara dgn haiwan dan kisah beliau dgn Puteri Balqis si penyembah matahari dan lantai istana Nabi Sulaiman yang kelihatan seperti air, sedangkan sebenarnya kaca. Dan kisah Nabi Musa yang dihanyutkan di sungai kerana ibu beliau takut anaknya dibunuh oleh Firaun yang ingin membunuh semua bayi lelaki. Nabi Daud yang bersuara merdu. Nabi Ishak yang menangis sehingga buta kerana sedih di atas kehilangan Nabi Yusuf. Nabi Yusuf yang sangat kacak dan digoda oleh Zulaikha. Banyak lagi la... Rugi giler sapa tak tau kisah-kisah nabi ni.]

Abang Chik saya pula selalu beli buku cerita dongeng Eropah seperti; 'Pelayaran Gulliver' - Tentang Gulliver yang belayar dan sampai ke pulau yang didiami oleh org-org kenit; 'Sekawan Angsa Liar' - Kisah tentang 11 putera raja yang disumpah menjadi angsa oleh ibu tiri mereka dan diselamatkan adik bongsu perempuan mereka dgn menjahit baju daripada jerami. Dan banyak lagi la.

Dan saya pun selalu pinjam buku penyiasatan Enid Blyton Siri Penyiasatan Hadi. [Masa skolah rendah la ni]. Memang la buku-buku yang saya baca masa tu, lebih kepada buku cerita, tapi nak memupuk minat membaca memang la perlu bermula dengan bacaan yang ringan dan seronok.

Dan minat membaca saya terhenti apabila semua buku-buku milik saya yang saya kumpul dan jaga dgn baik, tetiba dirampas oleh seseorang yang kononnya nak ajar anak beliau membaca. Yang akhirnya buku-buku saya koyak, bercerai-berai, hilang, dan akhirnya semua sekali buku-buku saya tu tak dapat diselamatkan. Masa tu saya sangat sedih. Dan merajuk tapi takder sesape pon nak layan sbb saya hanya sorang kanak-kanak yang pendapatnya tidak penting di dalam rumah itu. Lepas tu la saya memberontak dan dah berpatah arang dgn buku, dan berazam untuk membenci buku. Sebab saya sayangkan buku-buku saya, tapi tiba2 semuanya hilang. [Huuu... Bongoknyer aku masa tu.] Tak menguntungkan diri saya pun keazaman tu. Wakaka...

Bila masuk skolah menengah, saya memang malas giler si khin nak membaca. Yang saya baca masa tu hanyalah komik-komik dan majalah hiburan [masa tu, kalo tak tau perkembangan artis, akan terasa kerugian yang besar dlm hidup. Betapa sakainya sikap masa tu]. Abg Dee saya plak selalu beli komik. Tapi beliau beli untuk diri sendiri, saya tumpang baca je. Bermula dengan Dendam Kesumat karya Tony Wong, dan Jejak Wira. Kemudian Pedang Setiawan karya Ma Wing Shing, Dewata Raya, Senjata Misteri dan ntah hapa-hapa lagi komik yang dia beli. Termasuk majalah Galaxie. Hehehe.

Sekarang ni.... Sejak keja SSM la saya mula nak membaca semula. Semuanya bermula dengan pameran buku yang saya pegi di Kuantan Parade. Buku-buku terpakai dijual murah. Murah yang betul2 murah. Betul-betul, bukan cobaan. Nasib baik jugak saya tak kisah buku tu terpakai ke tak, sbb yang penting, masih elok walaupun dah kekuningan tapi masih berkualiti. Saya beli je buku-buku kat situ. Dan baca. Bila dah pindah ke SSM KL, kat ruang legar The Mall selalu ada book sale yang juga menjual buku-buku dengan harga yang sangat murah. Satu buku berharga RM3. Sepasang Dictionary dijual dgn harga RM5. Saya rasa sangat rugi kalo tak miliki buku-buku tersebut. Buku-buku tebal yang berkulit keras cuma berharga RM10. Best giler. Kat PWTC pun selalu ada book fair. Tapi saya jarang beli kat situ. Sbb harga-harganya tak la murah sangat. Dan kat Carrefour MidValley pun selalu ader buku-buku import yang dilonggok dan dijual dgn harga RM3 sebuah. Wahhh... What a life.... Seronok giler. Tapi ader juga la buku-buku yang saya beli dgn harga asal, biasanya buku-buku tentang keIslaman. Dan banyak juga saya pinjam daripada Siti Hajar [anak buah saya]. Yang terbaru, saya pinjam 2 buku daripada Pijui bertajuk Dajjal.

Kesimpulannya... Jom la membaca wei... Membaca tu best. Even baca novel pon, akan ada juga ilmu yang kita dapat walaupun tak banyak. Sebab biasanya penulis-penulis novel, ada pengalaman dan pengetahuan mereka sendiri yang mereka selitkan dlm novel-novel mereka. Dan saya menyeru anda semua, supaya membaca tentang sejarah Islam. Sangat menarik dan sungguh rugi kalo tak tau. Serius ni. Org Islam yang tak tau sejarah mereka.... memang rugi dan kesian. Ish..ish..

Saya rasa betapa ruginya masa yang saya sia-siakan sebelum ni kerana tidak membaca. Kalo tidak, mesti di dada ku hampir penuh dgn ilmu. Tapi kan... saya kurang suka membaca dari internet. Sbb penat. Dan bosan nak click link-link yang berkaitan. Dan sakit mata. Dan tulisan kecit benor. Dan takleh membaca sambil baring2, pusing kiri, pusing kanan. Hahhaha... Tapi malas-malas pun, saya baca juga dari internet. Sebab.... membaca ni sangat best. Dan membuatkan kamu rasa diri kamu 'va-va-vroom'. Hahaha... Peace..

22 July 2010

Saidina Umar Al Khattab r.a

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Kamu semua tahu Saidina Umar Al Khattab kan? Khalifah Islam yang kedua selepas Saidina Abu Bakar As Siddiq. Kita juga tahu bahawa dikalangan sahabat-sahabat Nabi, beliau ini adalah yang paling tegas, garang dan gagah. Saya ingin kongsikan sedikit kisah tentang Saidina Umar ini..

Pada zaman pemerintahan beliau, beliau telah berjaya menakluki banyak wilayah-wilayah yang dahulunya dikuasai oleh Parsi dan Rom. Termasuklah Jerusalam[Bumi Palestine], Baitul Maqdis, Iraq, Mesir, Syria dan banyak lagi. Bumi Parsi sendiri pun ditakluki oleh tentera-tentera Islam. Kalau tak silap, Parsi tu skrg dipanggil Iran. Kalo silap, tolong betulkan. Saya Google pun tapi mcm jawapan samar2 jer. :D

Sewaktu Parsi ditakluki tu, putera Parsi yang bernama 'Fairoz' telah ditanggungjawabkan utk memimpin tentera kuceng Parsi bagi menewaskan tentera Islam [macam nama laki Zu. Sekian.]. Tapi padan muka mereka[Parsi], mereka kalah. Dan Putera Fairoz telah ditawan, kemudian dihantar ke Madinah untuk 'disetelkan' oleh Saidina Umar. Kat Madinah, si Fairoz ni dijadikan hamba oleh Mughiroh, diislamkan dan diberi nama Abu Lukluah. Kemudian dimerdekakan.

Tadi saya kata nak citer pasal Umar, tetiba citer pasal si Peroz ni plak. Sebenarnya,lepas 10 tahun 6 bulan memerintah kerajaan Islam, Saidina Umar Al Khattab dibunuh oleh Abu Lukluah sewaktu beliau ingin mengimamkan solat Subuh berjemaah. Abu Lukluah ni, mahir menempa besi. Dia buat sendiri pisau tu, bermata 2 dan dihujung pisau tu diletakkan racun. Dia tikam Saidina Umar dan orang2 lain yg ada kat situ tergamam dengan kejadian tu. Lepas kena tikam, Saidina Umar pengsan. Tapi sebelum pengsan, beliau sempat pesan kat jemaah-jemaah lain supaya teruskan solat subuh tanpa beliau.

Kemudian, lepas terjaga dari pengsan, dalam keadaan yang cedera parah beliau minta pertolongan sahabat-sahabat beliau untuk membantu beliau menunaikan solat subuh. Pastu para sahabat ckp la kat Umar, "Tuan kan sudah cedera parah? Tak perlu la solat lagi". Dan Umar jawab "Tiada keuzuran bagi lelaki untuk meninggalkan solat. Dan tidak Islam seseorang yang tidak menunaikan solat"... ~ Sejarah Islam : Umar Al Khattab. Tulisan Abdul Kadir Talib.

Saya terkedu sekejap. Beliau, yang sudah dijanjikan syurga, walaupun sudah cedera parah masih tetap ingin bersolat. Huuu...huuu..[nangis dgn hidung mengeluarkan belon], saya yg langsung tidak dijanjikan syurga ni, kalo demam skit pon dah rasa berat sangat nak solat. Sbb saya rasa macam ni "takper... Allah tentu faham aku tak larat nak solat". Eii... Binatang ternak sungguh aku ni rupanya.

Dan "Tiada keuzuran bagi lelaki untuk meninggalkan solat"... ermmm.... no komen la pasal ni. Satu lagi pasal "Dan tidak Islam seseorang yang tidak menunaikan solat"... Yang ni malas nak komen. Cuma tertanya-tanya di dalam hati, 'Ramai je org yang mengaku Islam tapi tak solat... ' Haih...

Tiada lain yang saya harapkan daripada Allah, hanya saya harapkan agar Allah menerima solat dan ibadah saya.... Huuu...huuu..[sekali lagi menangis kuar belon]... Susahnya nak kusyuk solat.

21 July 2010

I Feel Stupid When....

... i speak in Malay.. Hah hah hah... Poyos.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Gurau jek. Nanti saya perlu buat permohonan maaf secara terbuka plak kepada semua orang Melayu kat dunia ni. Kekeke...

Semalam petang, hujan. Lebat lak tu. Lantai kat parking banyak giler air. Bleh buat kolam, tanam bunga teratai kat dalam kolam tu sambil itik berenang-renang riang bersama teman-teman.

Masa nak kuar parking, saya follow sorang penunggang motor. Beliau bawak motor mcm biasa je. Dgn kelajuan yang boleh dikatakan agak perlahan. Tapi saya tabah je la follow beliau. Memandangkan saya tau bahaya. Licin.

Pastu bila sampai je kat tingkat bawah skali, kat laluan keluar yang terakhir.... Penunggang motor tu jatuh sebab motor beliau tergelincir. Huhuhu... Saya dah mcm panik. Tapi nasib baik saya tak drive laju. Kalo tidak, mesti saya dah terlanggar beliau. Saya berentikan keta. Mcm nak kuar keta untuk tolong. Tapi sempat lagi terfikir dlm hati, "kalo aku kuar kang, aku nak tolong buat apa... Nak tolong angkat beliau? Atau nak tolong angkat motor beliau? Atau nak tolong panggil ambulance? Huhu... ". Pastu nampak macam bleh je beliau bangun sendiri dan angkat motor beliau juga sendiri.. Erm.. maka, tak jadi la saya nak kuar keta utk tolong beliau. Pastu beliau terus start motor, berlalu, dan hilang di dalam hujan yang lebat. *Penunggang motor tersebut, saya tak kenal. Rasa mcm pekerja maintenance bangunan ni.

Pagi ni... Masa saya nak pegi kerja, saya nampak jiran saya tgh tolak kereta beliau. Rasanya beliau baru nak hantar wife beliau pegi keja jugak kot. Pastu keta tak idup plak. Beliau tolak keta utk ke tepi supaya saya boleh lalu. Jiran saya itu, adalah pakcik yang tolong saya masa bateri keta saya buat perangai tak lama dulu. [Dalam tahun ni jugak la]. Saya nak tolong. Tapi bulan ni dah 3 kali saya lewat. Kalo saya lewat lagi... Nanti kena hantar surat tunjuk sebab plak. Sebab bulan lepas saya dah lewat 6 kali. Bulan sebelum tu lagi banyak. Huuwaaa... "ooooo..... ku.... di dalam... di... lemm... ma... terpinga... tertanya... di dalam dilemma mu..."<-- Lagu KRU Saya cuma sempat tanya pakcik tu, "Kenapa ni pakcik? Rosak ke?" then beliau jawab "ha ah ... jadi macam bateri keta nko ari tu".... Yang paling tak guna skali... tindakan saya ialah hanya berlalu pergi. Dah separuh jalan... baru la saya rasa, betapa teruknya sikap tu. Apa la salahnya kalo saya tunggu. Mungkin beliau perlukan bateri untuk jump-start kan keta beliau itu... Padahal ari tu beliau dah tolong saya...... Maka... Saya merasa seperti, saya adalah "a social tool without a use". Ceh.. sempat lagi poyo. Ayat tu lirik lagu GreenDay. Hahaha. Ok..ok.. Serius. Saya rasa saya mmg sorang manusia yang tak berguna kepada sesiapa pon. huuuuu... Teruknya feeling ni.

Regret Sunshine



Tapi... perkara dah berlaku. Saya tak dpt putarkan semula masa ke belakang. Walaupun saya balik umah kang, kalo saya nak tolong pon, mungkin beliau dah selesaikan masalah tu. Dah tak dapat nak membetulkan semula. Saya sangat terkilan sebab selalu saya tak tolong org yang perlukan bantuan.

Moralnya kat sini... Bila saya ada 2 pilihan.... Selalunya tindakan yang saya pilih... adalah salah. Dan yang paling dasat skali, bila saya sedar tindakan saya salah tapi saya dah tak dpt berpatah balik. Cuma saya harap, apa yang dah tersalah tu, dpt jadi pedoman di masa akan datang. Ataupun, mungkin juga saya ni ada otak yg lembab. Huhu.. Kena fikir lama-lama baru bleh buat keputusan yg betul. *Patut le result peksa aku mcm ala-ala je.. hehehe.. sbb aku suka main jawab je, pastu hantar awal, kuar awal dr dewan peksa, then gi tido. Mcm chiilakersss...*

19 July 2010

Satu Lagi Kisah Flashback

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Ahad minggu sebelum ni, saya hantar keta saya untuk diservis oleh kenalan saya, En Ashraf. Dia datang amik keta saya, dan bawak pegi repair. Lepas dia pulangkan balik keta saya tu... saya dengar mcm ader bunyi gegar2, macam ader bunyi yg kuat semacam je kat enjin keta. Saya mcm sedih la jugak. Sbb tak abih2 Si Kenari Lyd ni buat pasal. Huuhuuu.. Pastu biler dah hari Khamis, masa saya nak pegi kat keta saya kat parking ofis[masa tu nak balik dah], saya nampak mcm ader sumthing fishy je kat atas hood keta saya. [Dekat-dekat dgn wiper cermin keta], saya ushar betul-betul, rupa-rupanya....

Ini dia : [bahan bukti yang telah dialihkan dari lokasi sebenar kejadian]
Skru Drebar!! Ceh! [Screw Driver]. Ni saper punyer tukun la ditinggalkan kat atas keta haku ni... Punyer la dah 4 hari dia bermautautin kat atas hood keta tu. Haihhh.... Macam-macam..

Kekeke... Lyd Gemuk Kuat Melantak!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ku itewww...

Semalam, memandangkan nafsu serakah saya dah semakin menjadi-jadi [untuk makan! makan! dan makan!], saya decided utk masak nasik lemak. Nasik lemak memang favorite saya. Tak caya tanya kat mak saya. Mesti beliau akan jawab "ntah la.. rasanya dia ni macam semua benda je dia suka makan, kecuali ikan keli, itik, ikan patin bla..bla..bla.."

Bangun agak awal. Pegi Metamorphosis, 'Pasaraya Halal Anda' kat Pantai Dalam. Beli bahan-bahan yang berkenaan seperti santan[santan kotak je sudah], ikan iblis, kacam tanah, daun pondan, halia, dan timun laut. [Melampau. Hahahahaha.]. Bahan-bahan lain mcm dah ader, sambil-sambil tu, sempat plak beli 2 buku hasil tulisan Abdul Jalil Ali yang bertajuk, Teh Tarik Kurang Manis dan Kopi O Tanpa Gula. Ceh... Nampak sangat saya ni dah masuk kategori veteran, sbb Pakcik Abdul Jalil ni adalah columnis utk majalah MIDI[Majalah utk wanita 40-an ke atas..koh.koh..batukkkkk..uhukk..uhukkk] dan buku-buku yang saya beli tu adalah kompilasi artikel yang beliau tulis dalam majalah tersebut. Keh..keh...

Ok... Berbalik kepada topik nasik lemak tadi... Selepas dah prong-prang-preng-tung-tang-sprong-preng [ni bahasa scientific yang hanya saya dan Zila sahaja faham], maka siap pon nasik lemak yang dinanti-nantikan oleh tali perut saya.

Taraaaa.....




Suap dalam molot, kunyah-kunyah 27 kali, dan telan. Tak cukup sambal, buleh sudukan lagi ke dalam pinggan. Wahh..... Bahagia hidup.... Dan untuk pengetahuan umum... Saya hanya masak nasiknya sebanyak 1 cawan sahaja. [Sbb banyak tu je beras yang ader kat umah. Kehkeh... *Beras tak bleh beli byk2 nnt berkutu [mak saya panggil bubuk]]. Walaupon nasiknya sudah habis, tapi sambal, ikan iblis dan kacam goreng [yang dah terlebih goreng tu] masih ada lagi. Dan untuk pengetahuan umum sekali lagi, 'horsemate' saya tak balik last weekend, sbb dia ader 'hal'. Mwahahaha. Maka, makan la saya sensorang.

Pasni, saya nak try buat Apple Crumble plak. Sebab saya suka makan apple crumble, walaupun manis tak hengat dan menggunakan banyak gula lalu secara tak langsung akan menderhaka pada saranan pemerintah supaya kurangkan gula dlm makanan. Kekekeke. Hidup mesti melawan. Kalo tak melawan, tak rawkssss.... yeah!

*Kacam gorem tu memang terlebih goreng, tu pasal le warna mereka mcm nak hitam dah. Sbb sambil goreng, sambil basuh pinggan. Kehkeh.. Oleh itu... oppss... terlebih sudaaaa!!!

BN, Saya Tak Kisah Pon....

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

BN = Barang Naik.

Saya tak kisahpon bila harga barang-barang naik, kerana;

1. Saya "kaya". Duit saya "banyak". Eleh.. setakat petrol naik 5 sen tu... apa la sangat. Tak efek pon kekayaan saya. Gaji bulanan saya "tak terusik" pon, tambahan plak, gaji saya tiap-tiap hari naik 2 kali ganda. So, yu oll boleh bayangkan tak berapa byk gaji saya kalo dah 6 thn saya kerja.. banyak you see...... :D . Lagipun saya pegi ofis "tak pakai" kereta/moto/lori/bas, tapi saya naik belon panas, bakar guna arang kayu. Hohoho..

2. Lagipun, kalo saya sekali-sekala pakai kenderaan yang menggunakan petrol, petrol tu saya "bleh amik free" je kat stesen minyak. Takyah bayar pon. Jadi, ok what... Saya "tak perlu" gunakan duit saya pon. Jimat kan?

3. Gula naik? Owhh... Saya tak kisah. Sbb makanan-makanan yang saya makan semuanya tak memerlukan gula. Saya guna asam jawa je bagi menggantikan gula tersebut. Buat teh 'o' pun letak asam jawa. So, that is not a big deal for me.

4. Sebenarnya, saya ni warga asing. Oleh sebab kerajaan Malaysia begitu baik hati beri subsidi yang tinggi maka saya pon dapat tempias keuntungan tu. Hahahahah... Kalo kat negara saya, minyak seliter = RM20, gula sekilo plak = RM18. Bayangkan la betapa mahalnya berbanding dgn harga kat Malaysia yang murah ni. Ishh..ishh... korang ni tak pandai bersyukur betul. Patutnya kalo kerajaan korang nak naikkan sampai RM60 seliter pun takper. Apa la sgt.

5. Errm... Kerana saya adalah seorang penyeludup petrol dan gula. Dan boleh dikatakan 98% rakyat Malaysia ni adalah "penyeludup" yg menyeludup brgn bersubsidi ke luar sempadan. Tambahan lagi, 97% rakyat Malaysia adalah golongan berada. So, memang wajar pun harga dinaikkan. Kalo harga naik, tak ramai pon yang akan terasa bebannya.



Hahaha... Sakai betul. Ntah la kenapa saya tulis alasan-alasan sarcasm kat atas ni. Sajer je bikin panas. Mesti ramai org yg melenting ye tak? Tapi... suka ke tak suka, bukan ada apa-apa pun yg boleh kita buat. Melainkan, menyahut seruan kerajaan supaya "ubah cara hidup";
~ Kalo sebelum ni, korang beli baju setahun sekali, lepas ni kena beli baju 2 tahun skali. Takper, Najib pun beli baju 5 tahun sekali jugak. ROsmah lagi la.. Jimat dierang tu. "Bersederhana" je idop dierang.
~ Kalo sebelum ni makan 2 kali sehari [tengahari dan malam], pasni kena la makan sekali je sehari. [Puasa la.. kan lebih afdal]. Najib dgn Rosmah pon makan 2 hari sekali jugak. Dierang "terlebih" dahulu susah sebelum rakyat susah.
~ Kalo sebelum ni, isi petrol untuk kegunaan kereta ulang-alik ke pejabat tiap-tiap hari, pasni nampaknya kena guna keta seminggu sekali je la. Maklumlah... Najib pun kalo nak pegi mana-mana, "jalan kaki" je. Pegi America pon jalan kaki tau... Dia jalan seriringan dgn Rosmah. Jalan kaki sama-sama. Menteri-menteri lain pon sama. Semuanya berjimat demi negara Malaysia. Kerana kata mereka
"Sebagai kerajaan yang bertanggungjawab, kita mesti berani membuat keputusan yang bersifat meletakkan ekonomi negara di landasan lebih kukuh pada masa depan.
"Kalau kita fikir kesan jangka masa pendek sepanjang masa, maka kita bukan kerajaan yang bertanggungjawab, kerajaan sedemikian boleh membawa negara ke arah keadaan tidak menentu,"


Kan bagus kerajaan yang "mengambil berat" seperti mereka? Kurangkan gula, bleh kurangkan risiko diebetis. Hehehe... Kurangkan penggunaan petrol boleh memelihara kualiti udara di dunia ni. Haihhh... IYER LAH TU...

SalidaSunshine says : Errm... Whattttt evaaaa!!!

16 July 2010

Lyd Dan Michael Jackson

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

*Post ini adalah penulisan saya lama dahulu yg saya letakkan di dalam Facebook, bertarikh : 05 September 2009

Apa yang masih jelas dlm ingatan saya, sewaktu saya masih belum skolah lagi… Deria pendengaran saya dah dilatih untuk mendengar lagu-lagu Michael Jackson (MJ) dan seingat saya lagi, video clip MJ memang selalu kuar TV waktu tu. Yang paling memberi kesan sampingan kepada diri saya ialah klip video lagu ‘Beat It’. Bagi sesiapa yang ingat-ingat lupa video clip tu, let me brush up ur mind.. (nak citer pasal Maikel Jeksen… mesti la ckp homputih skit yek?? ihihihi). Dlm clip tu, ader 2 group samseng taik kuceng yg nak bergaduh(yg penting semua skali samseng2 taik kuceng tu cuba nak buat muka ganaz giler yg mcm tak takut pun saya tgk..hihihi). Tgh nak bertumbuk tu, Abg Maikel dtg di tgh2 dua geng tu, dan ajak menari (termasuk dance step yg ala-ala tabur beras nak bagi makan ayam tu)… Dan sudah tentu moonwalking. Hah…. Moon walk ni la point terpenting dlm citer ni…. Are you ready??? Yeah… Check it out…

Zaman dulu, channel yg ader kat TV hanya 3 jek. Mlm2, kat kg plak tuh… Family semua berkumpul tgk TV ramai2 untuk bersantai merehatkan buah fikiran. (Erm… kalo nak citer pasal rancangan TV zaman-zaman dulu ni, kena buka post baru. Lari tajuk kang kalo nak citer kat sini..hihi). Waktu itu, saya berumur 5 atau 6 tahun, dan selalu nak expose diri sendiri, cari publisiti untuk mencuri tumpuan ahli keluarga yang sedang khusyuk menonton televisyen dengan membuat aksi-aksi terlampau. Kalau nak tau, masa org lain tgh focus dgn rancangan TV yg dierang tgk, saya dgn senyap2, pakai jaket abang saya yang berkaler oren(kononnya macam jaket mareh MJ dlm clip Beat It), saya sarungkan stokin skolah abang saya yg berwarna putih (saya pakai stokin tu dengan menutup kaki seluar utk memberi efek stokin putih MJ yg selalu dipakai dgn seluar senteng), dan saya pakai sunglasses (tak ingat saper punyer)…. Then… lepas dah dressed up macam tu, saya pun pegi betul-betul depan TV, semua org dgn muka tak faham tgk saya, pastu saya pun start moon walk kat depan TV. Pastu terkinja-kinja mcm MJ dlm clip Beat It. Aduhhh…. Tolong la… Saya sampai sekarang tak paham… kenapa saya buat tu semua dan macamana saya bleh dpt ilham nak cari publisiti murahan mcm tuh. Mungkin saya nak perhatian biler semua ahli keluarga focus tgk TV. Hahahahha… Nasib baik depan family je saya wat perangai tu. Kalo ler saya lagi giler pegi buat aksi kurang sopan tu di khalayak ramai…. Aduhh… saya pun tak tau kat mana saya nak letak muka saya biler saya dah mumaiyiz….

Tapi, antara TV dgn saya… Saya lebih berjaya mencuri tumpuan family tanpa kena marah. Dierang memang gelak golek-golek biler tgk aksi saya mcm tuh. Dan hasilnyer yg membuatkan saya menyesal…. Asal dierang boring jek… dierang akan suruh saya buat aksi Maikel Jeksen. So, saya pun dgn muka bangganyer, mengulang lagi adegan tersebut, bermula dgn jaket, stokin dan sunglasses… Last-last… aku disarkaskan oleh family aku sendiri… Hahahahha… tapi takper… aku memang suka pun jd perhatian…

Bila dewasa ni, saya mesti akan gelak tersembur sorang-sorang biler saya teringat perangai tak senonoh saya sewaktu zaman kanak-kanak. (Mujur la saya selalu teringat kisah tu sewaktu saya bersendirian. Jika teringat sewaktu berada di khalayak ramai, agak membahayakan kesihatan orang lain kalau saya selalu tersembur kat muka dierang… hehehe).

Saya memang merasa kehilangan MJ apabila diumumkan berita kematian Allahyarham (saya berharap beliau mati di dalam Islam). Walaupun dikutuk oleh rakan-rakan, tp saya masih mengkagumi MJ kerana dia sgt unik dan original. Semoga MJ ditempatkan di tempatkan lebih baik di sana. Sekian kisah Lyd dan Michael Jackson. Jika suka dgn cerita ini, sila ‘Like’.

Rasa Macam....

....nak makan biskut Oreo je.

15 July 2010

Perbualan Serius...

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Sebelum balik semula ke KL ari tu, saya sempat berpesan kepada mak saya.... Dgn muka Papa Smurfs yang paling serius, saya cakap kat mak saya "Mak... orang ader hal skit nak bincang ni...."
Mak saya dah cuak sket. Mesti dalam hati dia ingat "Haaa...Dia ni mesti nak bincang pasal ader org nak dtg meminang dia ni... heh..heh... finally dpt jugak aku lepas tangan daripada kena jaga dia..." [sambil urut dagu dan tersenyum sket je.].
Saya sambung ayat saya "Nanti, bila org dah balik KL, kalo buah-buah manggis dengan rambutan ni dah masak, mak tolong bagitau sket kat pokok-pokok tu, suh dierang tunggu orang balik dulu. Jgn bagi masak semua. Kang org tak sempat nak makan."
Mak saya dgn muka malas nak layannya... jawab "Haaa... Ye la.. Nanti mak bgtau dierang suh tunggu awk balik baru bleh masak semua." Dalam hati mak saya mesti dia kata "cacat betul anak aku ni".


Salah satu kemajuan yang semakin bertambah di rumah saya di kampung [Kuala Kenau, Sg Lembing] ialah, kat laman umah kami dah ada pokok manggis. Heheh... Bukan pokok je semata-mata tau... Pokok yang dah berbuah untuk pertama kalinya pada tahun ini. Cuma masa saya balik kg baru-baru ni, buah tu belum masak lagi. Bangga betul saya rasa. Finally ader jugak pokok manggis sendiri walaupun bukan saya yang tanam. [Saya ni tangan panas. Tanam kacang hijau pun, bleh mati. Bela pokok 'Buluh Bertuah' atau 'Lucky Bamboo' yg senang nak jaga tu pon bleh mati. Bela cactus pon sama, rotten dgn mudahnya. Hehehe. ]Tp itu lah. Walaupun saya tak tanam pokok manggis tu, saya tumpang bangga sebab saya takyah beli kat kedai buah yg jual buah manggis dgn mahalnya.

Haaa....nampak ni? bleh amik gmbr dgn begitu senang. Sbb pokok ni tak tinggi pon. Anak buah saya yg umor 4 tahun pon bleh petik je buah manggis ni tanpa perlu didukung.




Dan lagi, kat laman umah saya, ader 4 ekor pokok rambutan. 3 ekor pokok rambutan kaler kuning, dan sekor je pokok rambutan kaler merah. Yang kaler merah tu saya paling suka. Sbb rambutan tu bertaraf antarabangsa. Elegent. Dan tasteful. Rambutan ni, yang paling best makan ialah lepas petik dari pokok, terus makan. Sbb bau dia sungguh harum. Berbau segar. Nak lagi best, kalo panjat pokok, pastu buang kulit ke bawah pokok. Kdg-kdg mendengkikan kuceng. Baling kulit rambutan kat badan kucing yg tgh lalu bawah pokok, pastu gelihati tgk rupa kucing yg terperanjat sebab badan dia mcm terkena rencatan letrik. Hehehe.. Cute. Kemudian, kena marah dgn mak sebab dah sepahkan kulit rambutan tak sapu balik.

Ni plak gambar buah rambutan yang juga masih belum masak...



Dan juga ada sebuah pokok durian. Dulu ader 3 buah. Tapi 2 buah lagi tu dan meninggal dunia sbb kena makan dek anai-anai. Buah durian ni je yg dah mula gugur. Durian ni isinya kuning dan sangat tebal. Maka, rasanya sangat pekat. Saya kurang suka skit. Sbb muak. Makan satu je dah kenyang. Huhu... *Mutu gambar sangatlah takleh blah, sbb saya hanya guna camera handphone Sony Ericsson dgn 2.0 MegaPixel sajer. huhu... [Tungguuu ahhh... Nanti aku beli SE Satio... Aku hambik gambar semua kambeng-kambeng kat kampung aku.*Ceh, takder kena-mengena.]

Rindukan Dia.....

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Masa saya kecit-kecit dulu, memang saya suka tengok citer katun. Antara katun yang saya suka ialah Thundercats [yg ni paling suka], Voltron The Defender Of The Universe, Silverhawk [pon sangat-sangat suka] dan Transformers. Tapi, yg tu saya suka masa dah darjah 4,5 macam tu. Sebelum tu, masa saya lebih kecit dari darjah 4, katun yang paling saya suka ialah Smurfs! Kamu ingat lagi tak? Katun yg kaler biru. Tinggal kat dalam rumah cendawan. Comei giler. Watak yang paling saya ingat ialah ketua kampung dia yg berseluar dan bertopi kaler merah iaitu Papa Smurfs. Dengar citer, Smurf The Movie akan kuar wayang pada musim panas 2011. Cool huh?







La..la..lala..lala...laaa..lala..lala...

14 July 2010

Jadi Ke Hujung Tahun Ni?

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Masa nak balik petang semalam, saya terserempak dengan salah seorang daripada 4 bigboss saya, di lobby iaitu En ZeeZee. Kemudian beliau bertanya kepada saya dengan nada dan volume yang perlahan "Jadi ke nko kawen hujung tahun ni?". Errm... Laju ajer saya jawab "Jadik.". Hehehehe... Pe 'ke jad' la tanya soklan tu.

Kemudian beliau bertanya lagi "Kad jemputan dah print ke?". Maka saya jawab "Ohh... Belum. Mungkin tak guna kad kot. Send email je". Pastu beliau mcm sengih-sengih, mcm tak percaya, dan macam pandang saya untuk dapatkan kepastian, "betul ke minah ni nak kawen dah?".

Alaa... Sebuk je tanya org biler nak kawen. Beliau tu, biler nak pegi Mekah naik haji, saya takde tanya pun. Huhu... Apa laaa...

13 July 2010

Cerpen Yang Bertajuk : Dalam Hati Ada....

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Tadi masa kat ofis, Jekjan tanya saya pasal bateri mouse. Beliau kata, bateri mouse beliau dah nak habis, so beliau tanya sama ada Helpdesk supply ke tak replacement batteries.[maklum le, saya ni kan ex-Helpdesk terulung]. Tapi saya tak tau pon jawapan kepada soklan beliau iteww... Sbb masa saya kat Helpdesk, belum ader kes bateri mouse habis lagi.

Pastu, saya dgn penuh kesyaitanan di dalam diri, menggelakkan beliau sambil kutuk-kutuk beliau. Saya tanya beliau, penah ke org lain kat SSM ni dah habis bateri mouse? Wakakaka... kelakar...kelakar... Pastu saya ckp lagi kat beliau, "kalo ko mintak dgn Helpdesk, mesti ko akan dinobatkan sebagai org pertama dlm SSM ni yg habis bateri mouse". [Org Kg Baru mcm biasa le, tumpang gelakkan beliau].

Lepas habis je ayat saya mengutuk si Jekjan, terus cursor mouse saya tak bergerak. Saya try on-off tak berjaya jugak. [Konon-konon macam 'restart' mouse la konon. Hahaha.. tu kan teknik default Helpdesk. 1st level support la katakan.]. Dah tu, saya kuarkn plak bateri mouse tu dan masukkan balik. Tak gerak jugak. Try plak add device, tapi bila searching, notebook ni tak jumpa mouse tu. Pastu saya turn on-turn off kan button gigibiru[bluetooth], masih gak tak gerak2 cursor tu. Tapi saya cool je. Masih bleh godek-godek mouse tu sambil nyanyi lagu reggae lagi. [Padahal dalam hati, ader taman neraka. Grrr... ]

Dengan muka malu setepet, saya terpakse le bagitau Jekjan yang mouse saya plak yg problem. Pastu beliau tanya le, masalah apa? Bateri ke? Saya mana nak mengaku. Tadi dah kutuk beliau dgn sewenang-wenangnya, tetiba nak ngaku mouse saya plak abih bateri, takleh jadi. Saya yakin masalah lain. Sbb notebook tak dpt detect mouse tu. Haiihhh.... Dah purple jugak muka haku ni.

Tetiba nampak Pijui lalu kat tengah-tengah laman ofis tu dgn muka bizi sambil bawak 1 rim Double A. Tapi saya tak peduli, dan-dan tu jugak saya panggei beliau "Haaaa... Pijuii.... Tolonggg... notebook aku tak detect mouse la..". Wahhhh seperti pahlawan melayu di zaman Kesultanan Melaka Pijui dtg ke meja saya. Beliau pun buat juga semua steps yg saya dah cerita kat atas tadi. Sama gak. Pastu, last-last skali, Pijui kata nak balik tempat beliau jap... nak amik bateri spare.

Lepas je beliau tukar bateri, then.... bolehhhhhhhhhhhhhhhh la plak guna mouse tu... Huuwaaa... Mcm haram zader je mouse ni. Pastu apalagi, si Jekjan dgn Org Kg Baru bantai gelakkan saya dan dierang kata "nampaknya, ko la org SSM pertama yg habis bateri mouse" . Mouse Jekjan plak, elok je lagi, masih bleh digunakan. Kelakar...kelakar.... [padahal, dlm hati.... malu nak mampus, rasa cam nak cabut kepala jap, sorok dalam lemari, manakala, badan plak rasa mcm nak transform jadi telefon.]

Moralnya untuk saya :
1] Jangan kutuk orang, jangan buat jahat kat orang, terutamanya kalo org tu puasa, sebab saya ni jenis yg kalo buat jahat akan dibalas cash. Huhu...
2] Jekjan boleh 'tulah' orang. Bahaya mengata dia.
3] Kalo ader problem, jangan nyanyi lagu reggae.


*Mouse notebook saya guna bateri AA, sebab wireless. COnnect guna bluetooth. ~ Bagi yang tidak tahu sahaja.

Sebagai upah utk kamu yg membaca entry ini, saya sertakan gmbr-gmbr ini utk tatapan kamu..

Ladybird. Comei.

Yg ni mesti Cik Atul suka sbb Ferrari.

Saper pakai mouse ni, dah sah pervert.

oooppss.. Yg ini En Stormpong tak suka. Sbb dia tak suka makan fastfood. Tak baik utk kesihatan kata beliau.

Yeah... Yahudi. Yahudi itu syaitan kata Ammar, anak kakak Chomel.

Life Before The Computer. Hidup Sebelum Zaman IT.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....



Sekian.

12 July 2010

Hillarious Social Media Jokes [Facebook, Twitter, etc]

Sejahteralah ke atas kamu yg membaca blog ini....

Facebook hide. Really funny. LOL.


Twitter slave.


Collecting friends?


Blackmailing!



Social media circle.

Spanar Jaya vs Susu Dutchlady!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....


Memandang semua perlawanan sebelum ini, seperti;
1] Argentina vs Germany, saya sokong Argentine;
2] Germany vs Spain, saya sokong Germany;
3] Germany vs Uruguay, saya sokong Uruguay
dan semua pasukan yg saya sokong tersebut telah menang. Iaitu MENANGgung kekalahan, maka, perlawanan Spain vs Netherlands ini, saya akan menyokong : SPAIN!!! Go Spain!!!

Secara jujurnya, saya tak la berminat sgt nak tgk match ni, maka saya tgk sambil baring2 jer. Dlm masa yg sama, bleh taip post entry ni. Hahaha. Tak macam minat saya masa tgk match Argentina-Germany, siap bleh bersila atas coffee table sbb nak dekat dgn screen TV. Perghh..Dasat betul hamba bolasepak ni. Hahahaha.

Adegan-adegan yg menarik, tapi tak berapa menarik mana;

1. Ada pemain Spain yg bernama 'Puyol'. Mcm nama arnab je. Comel. Heheh.
2. Seminit lepas Van Persie[Netherlands] dpt kad kuning sbb tackle Capdevila[Spain] dari tepi, Puyol plak dpt kad kuning sbb tackle pemain Netherlands dari belakang.
3. Fuh... Tackle yg paling jahat skali saya tgk sepanjang WC2010 ni, biler pemain Netherlands yg bernama De Jong [sebut : Di Yong], telah 'menerbang terajang' Alonso dari Spain. Flying kick kat dada plak tu. Aduh... Masa replay mmg nampak jahat giler ahhh...

[Habis separuh masa pertama, dua-dua teams masih memegang status telur ayam.5 kad kuning dianugerahkan kepada kedua-dua pasukan. 3 utk Netherlands, 2 utk Spain.]

World Cup 2010 Closing : Cawan Dunia 2010 Menutup

Sejahteralah ke atas kamu yg membaca blog ini....

Saya sedang menonton Acara Penutup Piala Dunia 2010. Cool gak la visuals dan formations yg tuan rumah/tuan punyer padang yg menganjurkan WC2010 ni. Dan yang paling penting, mestilah Shakira. Agak ternganga jugaklah biler tgk Shakira ber 'belly dancing'. Costume beliau malam ni pon, sungguh cantik. Nampak perut. Kalo saya pakai mcm tu, mesti saya pon secantik beliau... [Waaaaaaaaahhh... Mcm syaiton je nak perasan mcm tu. Hahaha. Jgn marah yer. Gurau jek.]

FIFA WC2010, yg paling saya suka ialah bertemakan haiwan. Saya ni kan pencinta haiwan. Apa2 yg berkaitan dgn haiwan, tak kira la, rimau ke, singa ke, lipan ke, gajoh ke ,semua saya suka [eh, td gajah dlm acara penutup tu, mcm pakai baju kaler putih/kuning je. Kuang hajau buat gajah mcm tu. Naya ke gajah tu. Haihh...]. Dan unsur-unsur Africa sungguh eksotik. Caya lah Afrika! Tema yg menarik.

2.18am - Piala Dunia yg direbut, yang diperbuat daripada emas tulen [tulen bangg], telah dibawa ke tengah padang utk dijakikan kepada pasukan-pasukan yg kandas dipertengahan jalan terutamanya Argentina. [hoi!!! Dah-dah ler dgn Argentina ko tu.]

2.21am - Hasbullah Awang tgh mengimbas sejarah Piala Dunia bermula dari tahun 1930. Adoii... Pingsan.

2.22am - Ok-ok... Semua pemain dah masuk padang.. Berdebor ni. Walaupon 2-2 pasukan syaa tak sokong, tapi kan saya dah kata, saya ni mmg kuat menyampuk, so mmg kena tgk gak ni. Mana bleh ketinggalan.

09 July 2010

Kadar Tukaran Wang Asing. Currency Index

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Berbulu je hati saya biler melawat blog budak umo 10 tahun, dan tgk visitor dan follower dia lagi ramai berbanding blog saya. Adehh... Tercabar kedewasaan saya. Ohh... Ini hanya selingan yang tiada kena-mengena dgn tajuk entry.

Haiihhh... Susah betul nak amanah dgn waktu bekerja ni.... Huhu.... Sekali lagi selingan yang takder kaitan dgn tajuk entry. [Saya ni byk iklan la! Maklumlar... Saya ni kan 'Drama Queen' yg terhebat kat Malaysia ni. :D ngeee]

Saya ni selain dari suka menyampuk, saya juga kuat berangan. Heheh.. beberapa tahun lepas, saya dgn syok sendirinya berangan, nnt kalo hantaran kawen saya, saya nak mintak 1000 je dgn pihak lelaki. Bukan 1000 ringgit, tapi 1000 pounds. Wahh.... banyakkk tu.... sbb, nilai British Pound [GBP] waktu tu adalah tinggi berbanding Ringgit Malaysia [1 pound sterling = RM7.80++]. Waktu tu, dlm surat kaba tiap-tiap hari ader letak nilai tukaran wang asing kat satu sudut dlm salah satu laman dalam surat kaba tersebut. Dan saya tiap2 hari dok kaji turun naik matawang dunia waktu tu.

Tadi niat asalnya, saya nak Google pasal harga emas, dan nak tau tentang pelaburan emas. Yelah, nilai matawang yg dulunya berada di tangga teratas, sekarang dah jatuh 50%. Dan semua org tau, harga emas sahaja yang masih stabil. Tu pasal la saya nak amik tau pasal harga emas ni. Explore punyer explore, erm..... baru le saya tau, nilai matawang yang paling tinggi sekarang ni ialah...... jeng..jeng...jeng... [drum please] KWD. Apa itu? Hahaha... Ini la matawang Kuwait. Bukan Kuwait Dollar tawww, tapi Kuwait Dinar. Dah mengalahkan nilai US Dollar yang dah lama jatuh, dan Great Britain Pound [GBP].

Kalo tak caya, haaa... ce tgk image kat bawah ni;

Sesaper yang rabun dekat, tak nampak image tu sbb terlampau kecik, bleh click sendiri kat link ni Tariff Custom

Ni rupa note Kuwaiti Dinar. Note ni tahun 1994 punyer. Dah 16 tahun. Kot2 ader design terbaru, saya tak pasti. Tak rajin nak Google. Biler tgk note ni, rasa tenang je. [Hehehe... mentang-mentang nilai tukaran dia tinggi, dan-dan je nak rasa tenang biler tgk.]



Ok la wei... Saya tetiba je rasa lapar. Lain kali la saya sambung. Hahahah... *Mesti mcm bengang je org yg baca entry ni, sbb entry ni mcm takder kesimpulan. Tetiba habis. :p

08 July 2010

SPAIN versus GERMANY. Let's Eat Paul The Octopus.

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini......

Hari ni, jalan raya cam lengang semacam. Walaupun tak la selengang musim cuti skolah. Tapi agak lancar laluan saya untuk ke ofis hari ini.

Sampai ofis, suasana ceria. Abg Amer lalu kat tempat saya dgn senyuman sampai ke ubun-ubun. Abg Badang plak melangkah dgn yakin seperti Badang yg dah makan muntah hantu di sungai, gagah perkasa. Di penjuru ofis plak, meriahnya mcm nak kenduri kawen anak bongsu ketua kampung, nak tumbangkan 10 ekor kebau.

Paul the octopus mendapat pujian sana sini. Ramai yang kagum. Tapi ramai jgk yang rasa mcm nak kerat 19 je si Paul tu.

Haihhh... Ni semua gara-gara Spain dapat ke final selepas menewaskan Germany 1-0 pagi tadi. Sampaikan jalanraya yg biasanyer jem blueberry, dah jadi jem nenas. [jem bluberi mcm pekat je, dan jem nenas mcm lite skit... warna cerah. hehehe...takder kaitan.]. Keamanan jalanraya hari ini mungkin disumbangkan oleh org2 yg MC atau EL sbb takleh bgn pagi lepas tgk perlawanan Spain dgn Germany td. Atau mungkin juga, org-org yg masih ader inisiatif nak pegi keja, tp terlewat, maka secara tak langsung, tak ramai org yg berebut nak guna jalanraya pada waktu yg sama.....

Saya ni kan suka menyampuk. Org tgk bola, saya pon nak tgk bola. Org ader pasukan feveret, aiii... saya pon mesti nak jugak ader pasukan feveret. Pastu, pasukan feveret org menang, tapi pasukan feveret saya kalah.. Wakakakaka... Cacat.

Pagi tadi, saya stay awake jugak untuk menyaksikan sendiri serpihan-serpihan darah daging Hitler menentang cucu-cicit Isabella Al Andalucia merebut sebiji bola bagi menempatkan diri mereka di dalam pujian[kalo menang] dan kutukan [kalo kalah] oleh manusia-manusia di seluruh dunia.

Jam 2.30am, perlawanan bermula. Walaupun perlawanan tu langsung takder kena-mengena dgn saya, tapi semasa lagu kebangsaan Germany dimainkan, saya juge turut merasa semangat patriotik mereka. Hehehe... Tak pasal-pasal. Ntah-ntah saya ni pon keturunan Hitler. :D.

Secara jujurnya, sepanjang separuh masa pertama perlawanan, saya rasa sungguh bosan. Memandangkan kedua-dua pasukan hebat, jadi... agak boring biler tgk, bola tu tak ke mana. Berlegar-legar kat tgh je. Kalo terlebih skit ke kawasan gol pun, akan dipatahkan oleh pertahanan lawan masing-masing. Boring..boring... Tamat je separuh masa pertama, saya pon bangun dan masuk bilik dan kroihhh......ZZzzzZZZZzzZZZ.... nyum..nyum... So, saya tak tgk la detik kemenangan Spain, saat gol kemenangan dijaringkan, kerana gol terhasil di separuh masa ke-2.

Nampaknya final World CUp 2010 nanti, adalah di antara Netherlands dan Spain. Tahniah untuk kedua-dua pasukan. Dua-dua team bosan untuk ditengok. Huwah..huwah... marah plak penyokong-penyokong mereka. Tapi yang pasti, kalo korang sokong beriya pon, derang bukannyer tau pon. Derang tak efek apa2 plak tu. Kalo korang kutuk, derang tetap mcm tu. Kalo korang puji pon, derang tetap mcm tu. Maka, watch and just enjoy the game lah. Sbb kita takder kena-mengena dgn negara yg bertanding. [Ayat kecewa daripada penyokong Argentina. hahahahah].

Ohhh..lupa nak bitau. Bagi yg tak tau, Paul the Octpus tu adalah sekor sotong kurita yg digunakan untuk meramalkan keputusan perlawanan World Cup 2010. Beliau lahir di Germany dan adalah berkewarganegaraan Germany la nampaknyer. Bleh dikatakan perlawanan-perlawanan yang diramalkan menang oleh beliau sebelum ini, benar-benar menang. Warning : Orang Islam dilarang percaya kepada perkara-perkara syirik ini. Sekian. Semua itu hanya kebetulan sajer yer.

Ni masa si sotong pondan ni predicted German menang ke atas England. Sotong ni, agak-agaknyer, kalo aku kerat 19 pon, tak sedap untuk dimakan ek? Nampak mcm tua semacam je. Mesti liat ni daging dia. Heh!

07 July 2010

Plet Keta Termahal Di Malaysia

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

KUALA TERENGGANU - Nombor plat pendaftaran kenderaan Terengganu terus mendapat sambutan apabila nombor TAY 1 memperoleh bidaan tertinggi di Malaysia setakat ini iaitu RM220,000 sementara nombor plat Melaka, MCA 1 yang akan dibuka untuk bidaan dijangka turut menjadi rebutan. ~Petikan dari Harian Metro. *Tapi kalo search kat HMetro, memang dah tak jumpa la sbb arkib hanya ada utk seminggu sahaja*

SalidaSunshine says : Makk aiii... Kaya nyer la dierang ni. Duit tu mesti dah tak tau nak habiskan kat mana lagi dah, sbb ader terlampau banyak. Saya yang tak kaya ni, akan rasa mcm "Kalo aku la, lebih baik aku beli rumah teres 2 tingkat". Tapi kalo saya kaya mcm tu, belum tentu jugak saya takkan beli plat tu. Dah kaya sgt, nak beli umah teres buat apa. Beli rumah agam je la terus. [Ceh, mcm bagus je guna perkataan 'rumah agam' itu. Hahah].

Persoalan-persoalan yang ada dlm fikiran saya terhadap orang-orang kaya ni;

1. Dierang ni kaya sgt, dierang jual apa yer? Bisnes apa sampai jadik kaya mcm tu?
2. Duit dierang yg banyak gilers tu, dierang ader derma tak kepada pihak yang memerlukan? Kalo ader, dierang derma byk mana yer?
3. Duit yang dierang dpt tu, halal ke haram? huhu.... Bersangka baik, maka saya anggap sajer halal.
4. Hati orang-orang yang kaya tu, betul-betul bahagia ke?
5. Mesti dierang takde masalah kan? Sbb semua benda dlm dunia ni, boleh dibeli dgn wang, kecuali iman dan taqwa. Huhu. Cinta pon bleh dibeli.
6. Apa perasaan org yg beli plat mahal tu, masa bawak keta dgn plat tu? Rasa bangga ke? Rasa lebih sihat ke? Atau rasa lebih kacak? Huhu...

Erm... mcm-mcm la manusia ni. Ader yg sampai terpaksa bersesak 70 org dlm sebuah rumah sebab kemiskinan. Tapi ader yg duduk kat sebuah rumah 4 tingkat sorang2 jer. Haiihhh.... Doniawi.

Eye Vision. Very Cool!


Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....


Cuba yer, jgn malas-malas. Sesungguhnya, malas itu adalah sifat syaitonnnn yg direjam.

*Thanks to Suzie yg memforward image ini. :)

06 July 2010

Kawan-kawan, ayuh! Beramal Jariah Sementara Berpeluang!

Sejahteralah ke atas kamu yg membaca blog ini....

Bila tgk gmbr² En Stormpong melawat Rumah Titian Kasih baru-baru ni[di Facebook], saya teringat tentang impian saya satu ketika dulu. Impian untuk menjadi sukarelawan. Dan berkhidmat kepada badan-badan kebajikan. Waktu itu masih belajar. Lecturer saya tanya, apa kamu akan jadi 5 tahun dari skrg, dan saya dengan yakin menjawab, saya akan menjadi sukarelawan. Tetiba, 10 thn selepas itu, 'suka' ntah ke mana, 'rela' pun ntah ke mana, 'wan' juga dah ntah ke mana-mana ilang. Saya sendiri terlupa impian itu. [Mungkin kerana terlalu byk agenda dlm hidup menyebabkan niat yg suci itu luput begitu sahaja.]

Rumah Titian Kasih yang dilawati oleh En Stormpong tersebut, baru-baru ni ada kuar dlm berita, Buletin Utama. Kebetulan masa tu saya tgk TV. Berkenaan penghuni-penghuni rumah kebajikan tu kena pindah ke rumah lain yg lebih kecik. Yang tak muat nak sumbat semua. Maka, penghuni-penghuni lelaki terpaksa tidur di dalam khemah di luar rumah dan yang wanita sahaja tido di dalam rumah. Sedih sgt hati saya biler tgk sorang penghuni yang sedikit terencat, menangis sambil peluk penyelia Rumah Titian Kasih tu. Rumah banglo yg mereka huni, sudah diambil balik oleh pemilik rumah tersebut.

Untuk maklumat lanjut, sila la jangan malas nak click link ni : Rumah Titian Kasih
Dan sesaper yang nak menderma, boleh menderma kepada mereka. Kita belum tau nasib kita di masa akan datang. Dan tak tau juga nasib saudara-mara kita, juga anak2 kita di masa akan dtg. Jika hati kamu tidak terdetik rasa ihsan atau perasaan ingin menderma, mungkin kerana kamu merasakan hidup kamu sudah cukup dan akan sentiasa berada di atas kot? Maka, tak payah la derma. [Sebenarnya saya menyindir kamu. Saya paksa ni! Sila derma! Hehehe...]

05 July 2010

Mengimbas World Cup 2002, Zaman Mengarut Dulu-dulu

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Bercuti dan duduk di kampung, membuatkan saya terasa nak selongkar khazanah-khazanah milik saya yang boleh dipanggil sampah yang ada dlm bilik saya ni. Terjumpa satu buku nota, yang saya gunakan untuk buat homework masa kursus English Language Competency pada tahun 2002 dulu. Hehehe... Buka-buka je buku tu, saya dah tergelak besar, sbb kat bahagian dalam kulit buku itu, ader gmbr ini ;

Wahh...Kantoi... dulu aku ni rupa-rupanya die hard fan Takuya Kimura. Wakakakakakakaka.

Tahun 2002 tu juga adalah tahun yang mmg jadi detik sejarah Piala Dunia [World Cup 2002] sbb pertama kali diadakan di Asia[Korea Selatan dan Jepun]. Jadi, semua matches, boleh ditonton tanpa perlu meletakkan lidi di kelopak mata untuk tahan ngantuk, sbb waktu di Korea Selatan dan Jepun hanya beza 1 jam sahaja dgn waktu di Malaysia.[Malas nak google bleh tak? Saya agak je beza sejam. Mungkin 2 jam. Dah tak ingat. Huhu.].

Berbalik semula ke cerita buku nota saya tadi, biler saya belek mukasurat demi mukasurat, baru la saya sedar, betapa merapu nya saya ni di satu ketika dulu. Mana tak nyer, selain daripada gmbr Takuya Kimura tu, boleh dikatakan semua homework saya dalam buku tu mesti ader nak selitkan nama-nama yg berkaitan dgn pemain bolasepak yg terlibat dgn World Cup 2002. Kalo lecturer suruh buat karangan berbentuk dialog, maka perbualan dialog tersebut adalah di antara 'Anh Jung Hwan' dan 'Hideaki Nakata'.[Pemain Korea dan Jepun]. Siap kerat gmbr Anh Jung Hwan dr surat kaba dan tepet kat dialog tu. Hahahaha... Giler cacat minah ni.

Gmbr Anh Jung Hwan tgh kawen yg ditampal di buku nota. Heheh..

Saya ingat lagi, waktu tu, saya dgn housemate juga classmate saya, sanggup derhaka kat lecturer kami, ponteng kelas untuk tgk game diantara England vs Brazil sbb game tu kul 2.30ptg. Sepatutnya ada kelas. Tapi kami ponteng. Masa tu kiranya saat getir jugaklah, utk ke semi-final. Bagi World Cup 2002, saya sokong Brazil[sbb waktu tu Brazil sungguh kuat dgn trio R iaitu Ronaldinho, Ronaldo dan Rivaldo]. Perghh.. Giler mantap dierang masa tu. Selain tu, sokong gak Korea Selatan dan Japan sbb mereka mewakili Asia dan juga Turkey sebab kononnya sokong negara Islam. Lagi pun pemain Turkey yang menarik perhatian masa tu ialah Hassan Sas yg mcm muka Man Bai. Botak pun mcm ManBai. Huhu...



Esoknya, pegi kelas, lecturer kami merajuk. Takmo masuk kelas. Time tu mula la rasa bersalah giler vavi terhadap beliau. Tapi sekurang-kurangnya ponteng kelas tu tak sia-sia sbb Brazil menang dgn England. Wallaaa...
Ini adalah jadual perlawanan2 World CUp 2002 yg saya tulis dalam buku nota tu di mukasurat terakhir menggunakan pensel mekanikal Stabilo warna biru.

Pastu ada satu lagi karangan terlampau dlm buku tu yg saya baca semula, tajuk tugasan tu ialah surat untuk ruangan masalah kat dlm surat kaba. Pastu konon-kononnya saya ada masalah percintaan dan minta pendapat la. Begini petikannya;

"Dear Angel,
I am 24 year old woman. I'm working and I have a boyfriend, Ronaldinho. We're happy together and we plan to marry in the near future. The problem is, I bear a critical disease and I was told by a doctor that I cannot give birth. I've told my boyfriend but unfortunately, he could'nt understand my situation. Now he always avoid seing me and he always said that he's busy.
In fact, I've met another guy named Ronaldo who worked near my workplace. Bla,bla,bla..."



Hehehe... World Cup 2002, perlawanan akhir adalah diantara Germany dan Brazil yang mana kemenangan berpihak kepada Brazil dgn kemenangan 2-0. Hepi giler masa tu. Hahaha.. Walaupun Brazil juga tiada kaitan walaupun setitik nila pun dgn saya. Korea Selatan pula mendapat tempat ke-3 setelah menewaskan Turkey 3-2.

04 July 2010

Ohhhh.... Argentina ku !


Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Kenapa Argentina kalah? Mungkin ada banyak sebab. Dan mungkin diantara sebab-sebab kekalahan Argentina adalah;

Sebab-sebab yang penuh emosi:-

1. Sebab Diego Maradona tindik telinga kat dua-dua belah telinga?
2. Sbb Sungai Lembing hujan dari jam 8.30mlm hingga selesai perlawanan, sebagai petanda menangisi kekalahan Argentina?
3. Sbb pasukan German pakai jersi kaler itam yang melambangkan kesyaitanan, lalu telah menggentarkan hati pemain-pemain pasukan Argentine yg memakai jersi kaler biru muda yang melambangkan kemalaikatan?
4. Sbb tiupan vuvuzela tak cukup kuat untuk mengganggu tumpuan Germany?
5. Kerana sokongan Michael Ballack memberi aura kemenangan kepada Germany? Yarrhhh, benci aku!
6. Sbb Germany main bomoh! Wakakakakaka.
7. Ataupon kerana Romero sudah 'dibeli' oleh bookie-bookie judi yang meramalkan kemenangan Germany?
8. Dan sebab sebelum perlawanan bermula, semua pemain-pemain daripada kedua-dua pasukan perlu bergambar dgn banner 'Say No To Racism'?
9. Ataupun juga kerana semangat juang Nazi masih belum terpadam di dalam dada orang-orang Germany?

Huhuhuhu... Yang pastinya kesemua sebab-sebab di atas adalah tak ader kena-mengena dgn kekalahan Argentina, kerana sebab-sebab yang sebenarnya adalah; [mungkin la juga...saya pun bukan tau semua benda dlm hidup ni]

1. Sebab yang paling utama, sudah tentulah kerana pasukan Germany memang layak menang. Mereka bermain dgn kemas, walaupun tidak banyak menguasai bola semasa perlawanan.
2. Sebab yang kedua utama, sudah tentulah kerana pasukan Argentine masih belum layak untuk memikul tugas untuk ke separuh akhir. Walaupun dlm 4 perlawanan sebelum ni, Argentine belum penah kalah, dan gol mereka belum pernah bolos, tapi mungkin juga mereka menang kerana nasib. Sbb sebelum2 ni, mereka hanya berlawan dgn pasukan2 Cap Hayam. Kalo yang hebat skit pon hanya Mehico, sbb Mehico Cap Kambeng, tarer skit dari Cap Hayam. Huhu...
3. Dan pemain-pemain Argentine agak terganggu dari segi psikologi kerana Germany sudah mencipta gol seawal minit perlawanan iaitu pada minit ke-3. Dan biler dah stress, tumpuan cepat hilang.
4. Pemain-pemain pertahanan Argentine agak pemalas dan rapuh sedangkan pertahahan Germany sungguh kebal seolah-olah macam ader 10-10 org skali depan pintu gol tu untuk halang bola Argentine. Ishhh.... Sakkkiittttttt hati aku tgk....
5. Barisan hadapan Argentine plak selalu agak gopoh untuk menyudahkan gol. Dan kadang2 tamak pun ader. Sebab selalu nak jaringkan gol walaupun peluang tipis. Terutamanya Di Maria iteww... Ermm.. Tapi apa buleh buat... Bolasepak memang begitu. Tiada yang mustahil di dalam bolasepak.
6. Pemain-pemain pasukan Argentine berlari laju, tapi pemain-pemain Germany berlari lagi laju. Tambahan plak pemain2 Germany tinggi2, kaki panjang2. Argentine plak ketot2 je. Saya tgk Carlos Tevez yg berlari mcm 'handicapped coachroach' tu pun berjaya dicabar oleh pemain-pemain Germany.
7. Dan sebab yang terakhir, adalah kerana, aku rasa nak lempang bile tgk Klose. Sbb dia tarer sgt. Grrr... [Opps... point ni sepatutnya masuk dlm kategori emosi kat atas tu kan? hehehe]


Maka, terhentilah sokongan saya untuk Argentine. Kerana mereka sudah bungkus. Oleh itu, saya mengisytiharkan bahawa saya menyokong Uruguay, Netherland dan Germany. Hahaha... Kecuali Spain je saya tak sokong. Sbb Spain mmg aku tak suka walaupun mereka hebat. Hahaha.. Emosi lagi skali.

Ooo... Bagi yang tak tau, Argentine dikalahkan oleh Germany 4-0. Huuwaaa..... *Saya pun dah jadi seperti akhbar-akhbar utama di Malaysia apabila calon-calon Barisan Nasional kalah bertanding dgn parti pembangkang atau calon bebas, berita kekalahan tu kecik je ditulis. Itu pon kat tepi2 je. Tapi kalo BN menang, sebesar-besar mukasurat Utusan Malaysia tu tajuk kemenangan BN. Hehehe... Peace... Saya tak mengundi pun. :p

Romero = Goal Keeper Argentine

Klose = Pemain Germany

Argentine = Argentina yang sengaja dieja begitu, kerana gediks.

03 July 2010

Wah.... Hebatlah CELCOM BROADBAND!

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini.....

Cool! Kat kampung saya dan kampung En Stormpong, iaitu Sg Lembing yg tercinta ni pon dpt line broadband Celcom. Yang saya ingat, beberapa bulan lepas, anak buah saya punyer broadband Maxis tak de coverage pon kat sini... huhu...liputan terluas.

Sekarang, tgh berdebar..... Menanti perlawanan Argentina dgn Germany. Semoga Germany menerima nasib seperti Brazil dan Portugal. Majulah Si Singa Messi!

02 July 2010

Beliau Dah Mati... Canner Nak Mintak Maaf Ni?

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini....

Yeyy!!! Isnin dan Selasa depan bleh cuti lagi. Boss saya mmg the coolest. [Owh..takder kaitan dgn tajuk].

Siapa yang dah mati ni? Apsal lak saya nak kena mintak mahap dgn beliau? Huhu... Jawapannya, dah tentulah saya banyak mengutuk Beliau. Oppss... Lupa nak cakap. Orang tu ialah Park Yong Ha. Pelakon drama Korea - Winter Sonata yang berlakon sebagai 'Sang Hyuk'. Bukan pelakon utama tu. Yang pelakon utama itu, nama beliau ialah Bae Yong Jun.

Park Yong Ha dan mati. Bunuh diri. Gantung diri dgn cable charger tepon. Uikss? Besor sgt ke cable tu? Macam terlalu halus je bagi digunakan untuk membunuh diri. Huhu... Masa tgk drama Winter Sonata dulu, saya dgn besfren forever and ever ever saya [Zila-Chan], selalu mengutuk beliau. Sbb watak beliau dalam drama tu adalah sebagai kambeng.[Kiterang kalo tgk drama @ movie, mesti akan panggil watak jahat@ antogonis sebagai 'kambeng']. Tu la pekdahnya kalo tgk drama sampai terbawa-bawa ke dlm kehidupan. Sampaikan, biler beliau lakonkan adegan2 yg membencikan dlm drama tu, kami akan kutuk beliau habis-habisan. Punyer la bengang. Sbb beliau selalu guna tektik 'kesian' untuk menangi hati Yoo-Jin[heroin citer tu]. Hehe. Padahal beliau berlakon je. Emosi sungguh ko ni labu!

Dah tu, biler beliau dah mati ni, saya sedang memikirkan, mcmn saya nak mintak maaf dgn beliau? Huhu... Dan saya rasa, ramai lagi artis yg kalo mereka bunuh diri, mesti saya mcm "errkkkk....alamakkkkk... canner aku nak mintak maaf ni...byk sgt kutuk dia". Contohnya mcm Fasha Sandha, AC Mizal, Norman Hakim, Azwan Ali, Renee Zelweger dan ramai lagi la.

Moralnya : Jangan Mengutuk Sesiapa Sama Ada Artis Atau Bukan Artis, sbb ko tak tau biler ko akan mati dan ko jugak tak tau biler mereka akan mati. Buat kawan-kawan semua, yang membaca blog ini..... Saya minta maaf jika saya terkutuk kamu semua. Terutamanya kepada ex-bf saya yang tidak lagi dicintai. Huhu.... Byk kutuk dia. Sekarang saya dah insaf. Takmo kutuk-kutuk org lagi. Sbb rasa tak best. Ye lah... Katakan saya mengutuk/mengata sorang kawan saya dibelakang beliau, kemudian, biler saya berhadapan dgn beliau, saya tak tau nak buat muka mcmn. Rasa bersalah sbb kat belakang beliau bukan main lagi kutuk prong prang prong prang, tapi biler kat depan dia, saya buat seolah2 mcm korang mmg rapat giler. Tak ke crazy namanya? So, jangan la... Jgn kutuk2. Kalo boleh la. Tapi biasanya mmg susah pon nak kikis sikap yg dah berakar umbi dlm diri kita. Ye kan? Cuma, perlahan-lahan la.. Berhijrah. Yang buruk-buruk tu, kikis la sedikit demi sedikit. Bak kata En Zul [ex-Boss saya], "sikit-sikit, lama-lama jadi habis". <-- peribahasa beliau ni ditujukan untuk saya selesaikan pending problem log kat Helpdesk dulu. Wakakaka...

01 July 2010

Lembu Yang Disabotaj

Sejahteralah ke atas kamu yang membaca blog ini...

Kat ofis, biasanya mmg sempat ajer nak bersembang dgn member sebelah. Dia ni, kalo bercerita, bleh tahan gak la kelakarnya walaupun buat citer kelakar dalam limpahan cahaya keayuan.

Si Ijan cerita kat aku, pasal kisah budak nakal yang dia dengar kat radio. Topik kat radio tu ialah,'Perkara yang paling nakal pernah dilakukan'. Pastu ada sorang pemanggil ni citer, masa kecik-kecik dulu, beliau mmg nakal. Lebih nakal daripada lagu Nakal kumpulan Gigi. Pastu ader satu hari di bulan puasa, time tu org-org lain tgh semayang terawih, berjemaah kat mesjid. Dan beliau plak tak gi solat terawih. Tapi beliau gi main mercun. Tak dapat hidayah lagi masa tu kot. Huhu. Pastu punyer kreatif budak ni, beliau pasang mercun pada badan lembu. [Tak pasti plak bahagian mana. Beliau seletip kat perut lembu ke, atau pon kat ekor je ke ikut suka kamu le nak anggap canner pon]. Lepas je mercun tu meletup, lembu-lembu yang terkejut tu, bantai lari masuk masjid masa org tgh semayang terawih. Ader 6 ekor. Wakakaka... Saiko betul budak yg bakar mercun tu. Tak dpt saya bayangkan airmuka lembu tu masa tgh terkejut dan takut pastu tak tau nak lari mana.

Mawi World Tsumawi pun penah buat perangai saiko mcm tu. Tapi beliau ni lagi kreatif. Mula-mula main mercun. Pastu biler mercun dah habis, dia bakar bulu ayam yang masih ader kat badan ayam. Giler kreatif. Yelah.. Cuba kamu bayangkan, biler bakar bulu ayam, mesti la ayam tu terkejut, biler terkejut, ayam tu akan lari. Then biler cahaya api tu bergerak di dalam kegelapan malam, ader jugak la rupa mcm mercun katak. Hahaha... Kejam..kejam.. Airmuka ayam ni pun saya tak dpt bygkan. Mesti cuak giler ayam tu masa tgh lari lintang pukang sambil memaki Mawi dlm bahasa Jawa.

Dan last skali cerita daripada Ijan. Dia citer, kawan kepada husband beliau, masa kecik2 dulu penah mendajalkan katak. Member husband beliau bagi sekor katak hisap rokok [beliau letak rokok kat mulut katak tu]. Huhu. Dan katak plak hanya pandai sedut asap tu, tapi tak pandai hembus. Sampai kembung katak tu, dan last-last meletup perut. Eii... Tah hapa2 perangai masa kecik. Suka buat jahat kat haiwan, walaupun sebenarnya kelakar. Wakakaka... Owh..Air muka katak, tak perlu la saya bayangkan lagi. Confirm dah bersepai punyer.

Yang Ini Juga Menarik

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...