Iklan! Iklan! Sila Click!

20 April 2011

Two Versions of A Same Story, Then Think.

19 April 2011.

VERSION 1
Hari ni memang mencabar keimanan bagi saya. Mana tidaknya, lepas je abih kursus KEEP kat tingkat 13, lif plak rosak. Dah tu nak naik ke tingkat 23 memang takde cara lain selain naik tangga. Time tu waktu ofis dah tamat. Sepatutnya saya boleh je terus balik, tapi kunci keta kat atas. Haihh.. Orang lain masa tu semua dah OTW turun tangga, saya dgn Cheetah je yg naik. Penat gila. Nampak sgt exercise setahun skali jek. Hehehe. Lepas dah selesaikan urusan2 yg sepatutnya... Lif dah pulih, saya balik. Waktu tu jam 6ptg.

Pagi tadi kan saya cite pasal keta saya bau hangit [dlm entry sebelum ni], tapi mcm tak anggap serius sgt. Saya buat hati kering je, balik dengan muka tak bersalah. OTW balik, singgah jap beli nasik lemak dengan ayam berempah. Haahhhh... Masa tu bau hangit lagi skali. Saya dah risau. Tengok temperature, high. Dah tahap merah. Arrghhh!!!! Apa plak masalahnya ko ni Ken? Tolong lah! Dlm purse hanya ada RM100. Karang kena cas berapa plak??? Dah tu, time saya tengah perlukan banyak duit untuk buat wedding preparation ni la dia nak buat perangai. Dah rosak program saya malam tu. Ingat nak sambung buat draft Change Management Policy dgn slide presentation sekali. [Hehehe.. Pelik kan? Kat ofis taknak buat keja, balik umah baru nak buat. Bukan per... Nak mengarang perkara-perkara yg serius perlukan tempat yg sunyi dan takde orang lain. Kalo ader org nanti aku mengacau org. Hahaha..].

Saya try call kawan saya, Ashraf utk tanya apa yg biasanya menjadi punca kalo temperature naik. Tapi dia tak jawab call plak. Kebetulan saya memang akan lalu satu workshop kat Pantai Dalam tu, so saya singgah je la. Masa tu 6.30ptg. Adik kat workshop tu check, dia kata bocor dan suh tunggu pakcik dia balik untuk pemeriksaan rapi. Bila pakcik dia sampai, dia check yg mana rosak tu, then dia pun mula buat. Tapi kena tunggu heat tu turun baru bleh start tukar sparepart. Saya pun tunggu je la, dok kat seat belakang keta saya, on laptop then tengok Adnan Sempit. Biar la brader tu buat keja dia. Malas nak tengok. Saya penat. Jam 9.00 mlm, baru la betul-betul siap. Kena cas RM60. Arghh.. Terbang lagi duit haku. RM30 untuk alat ganti [nama dia T-Joint, 2 pieces]. Dan lagi RM30 upah brader tu. Lupa nak citer, yang rosak tu ialah T-Joint iaitu penyambung bagi kitaran air utk proses penyejukan enjin. Ahh.. Ntah la ye ke tak. Tapi oleh sebab makhluk 2 ekor tu pecah/bocor la yg menyebabkan air keluar, kipas penyejuk tak berfungsi dan menyebabkan enjin tak dpt disejukkan kemudian menyeluarkan bau hangit tu. Lepas tu saya balik umah. Memang saya hangin betul dgn keta saya ni sbb suka buat perangai. Dah la kena hadapi sorang-sorang. Nak cite kat En Stormpong pun malas. Malas nak ganggu dia sebab saya tau dia terlampau sibuk. Lagipun, kalo citer kat dia, bukan dia bleh dtg tolong pun. Dan benda-benda mcm ni takde kaitan dgn hal perkahwinan kami, jadi tak penting untuk cite kat dia.



VERSION 2
Nasib baik la lif rosak. Secara tak langsung, bleh le saya mengerahkan anggota badan saya bekerja dgn lebih pesat. Kalo nak harapkan pegi exercise sendiri, memang jangan harap le. Mimpi di siang hari je la nampaknya. Lagipun bukan tinggi sgt kena naik tangga. Dari tingkat 18 ke tingkat 23 je. 5 tingkat je. Alahh.. Easy lah, wp semput nak mamfus.

Selesai semua urusan yg sepatutnya diselesaikan, saya balik, jam 6 ptg. Walaupun pagi tadi keta saya ada bau hangit yang saya tak tau apa benda, tapi bertawakal je la. Saya dah berdoa kepada Allah tadi... Supaya semuanya akan selamat. Jadi, saya yakin Allah akan melindungi saya daripada bahaya. Saya sampai di Pantai Dalam, dan singgah beli nasik lemak ayam berempah. Yang bagusnya, ayam berempah tu tak naik harga macam nasik kukus kat Sooka yg dah naik RM6 daripada RM5. Mungkin ayam tu mereka ternak sendiri kot. Sebab tu takde masalah dgn harga. Bila nak gerak semula tu la saya bau hangit lagi kat keta saya. Bila saya tengok kat meter temperature tu, dah memang sgt high. Hampir nak mencecah tanda merah yg atas sekali. Berderau darah. Saya drive slow-slow, sambil cuba call Ashraf. Dia tak jawab call plak. Tapi takpe la, sebab saya tau ada workshop kat tepi jalan tu. Jadi tanpa berlengah lagi, saya pun singgah di workshop tu.

Pemilik workshop tu periksa keta saya. Dia kata ada bocor pada T-Joint. Masa tu bau hangus tu takyah citer la. Dah macam cicak bakar cicah air asam je bau dia. Feveret food Ijan. Kehkeh. Brader tu kata nak kena tukar T-Joint tu. Sebab dah reput. Dia reput sebab diperbuat drpd fibre. Rasanya brader tu explain kat saya, kalo T-Joint tu fibre, yg bagusnya dia tak berkarat. Jadi posibility utk tersumbat tu mmg sgt tipis la. Maklum la, kan kadang2 air yg kita masukkan dlm penyejuk enjin tu air paip yg ada klorin. Klorin tu la yg biasa sebabkan karat. Tapi kalo fibre, masalah dia ialah bile dah lama dia reput. Haa.. Ko ingat tulang je bleh reput? Heheh. Jadi, brader tu tukar T-Joint besi pada Ken saya. Dia kata, kalo besi plak, memang tahan lama skit, tak reput. Tapi mungkin lama-lama akan berkarat. Jadi dia sajeskan supaya next time kalo nak isi air kat kereta, isi la air suling, atau mineral water yg takde clorin. Ader fehem?? :p

Lepas brader tu tukar sparepart tu, saya still kena tunggu sampai enjin saya betul2 cooling down. Aih.. lambat benor sejuknyer kamu ni, enjin. Baran macam tuan dia jgk kot. Huhu. Brader tu kata, kat tempat yg nak masukkan air tu, kalo masa saya start enjin, air tu bersembur kuar, maksudnya gasket dah rosak. Kalo gasket dah rosak, mungkin akan menyebabkan somthing apa ke benda ntah yg kat dlm enjin tu bengkok. Maka, kalo dah bengkok akan rosak le enjin itu. Bila dah rosak, nak repair kena la overhaul dan ongkosnya tentu la beratus-ratus juta rupiah. Dan nasib saya memang baik, sebab enjin masih selamat. Masa brader tu masukkan air tu, agak lama. Sbb dia nak biarkan bubbles yg terperangkap dalam saluran tu keluar semua. Dan dia nak kuarkan belen2 air lama yg ada karat2 tu. Sambil-sambil tu banyak juga la yg saya sembangkan dengan brader tu. Nama beliau Abang Azam. Hehehe.. Yey! Dapat kenalan baru walaupun tak suka berkenalan. Banyak jugak tips yang dia kongsi dgn saya. Next time saya kongsi dgn kamu plak yer.

Bila dah siap keta saya tu, dah jam 9 mlm. Abg Azam cas saya RM60 je. Nasib baik tak RM160. Sebab duit dlm purse hanya ada RM100. Kira okay la sbb dia cas upah dia RM30 je. Barang RM30. Yelah, dia nak tukar tu, saya dah potong queue. Sbb nampaknya kat situ, macam banyak lagi keta tgh tunggu utk dibaiki. Cuma tuan punya keta takde la kat situ. Tapi Abg Azam bleh buat keta saya dulu dan sempat plak siap dlm hari yg sama. Mungkin sebab beliau tergoda tgk mata saya kaler cekelat kot. Hahahah... [hotek kau]

Dah sampai umah tu, saya dah letih. Nak solat maghrib dan isyak sekali. Tapi saya memang la stress. Sbb saya kena tanggung semuanya sorang-sorang. Tak dpt nak mengadu kat sesape, wp kat tunang sendiri. Erm, dia sibuk, biarlah. Takkan la saya nak call dia semata-mata nak citerkan hal saya yang takde kaitan dgn dia dan hal yang saya dah selesaikan sendiri kan? Buang masa dia je nak dengar. Cuma, saya ni manusia biasa. Mesti nak luahkan perasaan pada seseorang yang saya syg. Hati rasa nak sgt call dia. Tapi takpe la.. Sabar je la. Lgpun saya bukan sesiapa bagi dia. Hanya tunang. Bukan isteri. Nnti, tengok la.. Kalo dah kawen, saya akan buli En Stormpong cukup-cukup. Haa.. Jaga baik la dia.. Hahahha...

Saya mandi, dan bersedia untuk solat. Tetiba abah call. So, saya jawab la call dulu. Mak saya nak ckp dgn saya. Maka, dpt juga saya mengadu kat mak saya. CUma masa tu, rasa nak menangis je... tapi terpaksa tahan. Saya tak mau mak saya risau tentang saya. Nanti kesihatan beliau terganggu. Lepas habis berckp dgn mak... Saya menangis teresak-esak untuk melepaskan stress. Tuhan saja la yg tau perasaan saya. Mungkin kamu yang membaca cerita saya, tak rasa sengsara pun dgn apa yg saya lalui tu, sebab saya cerita pun dgn santai sambil gelak2. Lagipun, kamu tau masalah itu dah selesai. Tapi... Saya yg tanggung semua ni, saya stress sorang-sorang. Saya tak tau kenapa saya nangis beriya sangat sedangkan masalah dah selesai. Lagipun, saya tau kalo nangis air mata ribena pun, tak dpt selesaikan masalah. Tapi biarlah... Sekurang-kurangnya saya bleh rasa lega skit.

Lepas menangis, baru la saya solat. Dan waktu tu baru saya sedar, kesabaran saya diuji, itu menunjukkan yang Allah sedar kewujudan saya. Maknanya saya masih berada di dalam perhatian Allah. Dan maksudnya juga, Allah sayangkan saya. Sedangkan saya ni, tak layak pun disayangi oleh Allah. Sebab saya hamba-Nya yg hina. Yang tidak menyumbangkan apa2 pun untuk balas nikmat yang Allah berikan kepada saya. Dan waktu itu juga.... Saya rasa, biarlah kalau orang lain tak syg saya, asalkan saya ada Allah dan Allah sayangkan saya.


Kesimpulannya apa? Ada beza dengan cara kira terima sesuatu masalah itu. Kalo masalah itu kita terima dgn semua anggapan yg negatif, maka masalah tu akan jadi beban dan kamu akan rasa benci, rasa malang. Tapi kalau kamu terima dgn positif, maka masalah itu akan menjadi sesuatu yg bermakna apabila kamu berjaya selesaikan. Dan kamu akan merasa puas.

No comments:

Post a Comment

Saper komen, dia best!

Yang Ini Juga Menarik

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...